Porcus, het spel waarbij samenwerken vereist is, maar verraad je aan de overwinning helpt. Three-Headed Meeple brengt een snel en chaotisch kaartspel op de markt dat je leert dat het ieder voor zich is in de kerker.
Porcus en alle uitbreidingen zijn momenteel verkrijgbaar via Kickstarter.
Voordat je dit varkentje kan wassen, is het belangrijk om te bepalen welke variant je wilt spelen. Ben je een roze biggetje dat aan zijn eerste spelletje Porcus begint? Dan is de basisvariant aangewezen. Maar als doorwinterd wrattenzwijn kan je gerust de versie voor gevorderden op tafel leggen.
Het verschil tussen de twee versies lichten we onderaan dit artikel toe.
Neem alle kerkerkaarten en plaats deze centraal in een gedekte trekstapel. Schud vervolgens alle schatkaarten en geef er gedekt 2 aan iedere avonturier. Daarna kiest iedere speler een beroep door de bijhorende aanvalskaarten op hand te nemen: krijger, druïde, jager, dief of magiër.
Iedereen mag 1 van zijn schatkaarten op hand houden. De andere wordt gedekt als een vervloekte schatkist – die je met 2 minpunten opzadelt – aan je persoonlijke buit toegevoegd.
Kies tot slot wie in de 1ste ronde de startspeler wordt. Hoe je dit doet, laten de makers van het spel aan jou over. Misschien de speler die het beste een varken kan nadoen? Of degene die er het meeste naar ruikt? Geef de startspeler de fakkelkaart zodat hij de ronde kan leiden.
De ronde start wanneer de leider van de rotte – de verzamelnaam voor zwijnen – de bovenste kerkerkaart omdraait en een vijand onthult. Een monster heeft altijd een aantal levenspunten, heeft een prijs op zijn hoofd staan en heeft 1 of meerdere effecten.
Hoewel de monsters van de kerker niet de minste zijn, vinden onze krulstaarten het gelukkig niet erg om een beetje vies te worden. Elke speler legt, na grondig overleg met het team, 1 gedekte aanvalskaart voor zich. Zodra iedereen dit gedaan heeft, worden de kaarten omgedraaid. De som van jullie individuele aanvallen bepaalt of jullie de strijd winnen of verliezen.
Soms kan een schat uit je hand het tij van de strijd nog keren. Maar in welke richting… Het gebeurt in Porcus wel vaker dat iemand liever heeft dat de strijd niet gewonnen wordt, of dat de verhoudingen tussen de aanvalskaarten wijzigt. Spelers mogen zo veel schatkaarten spelen als ze willen, zolang ze de kosten ervoor kunnen betalen.
Wanneer niemand nog schatten kan of wilt spelen, controleer je of jullie finale aanvalskracht gelijk of groter is dan de levenspunten van de vijand. Indien wel, activeren de groene monstereffecten en plaatst iedereen zijn gespeelde aanvalskaart in zijn persoonlijke buit. Geef de fakkel door aan de speler met de sterkste aanval en maak je klaar voor een volgende ronde.
Bij verlies hakt het monster jullie in sappige varkenslapjes. Activeer de rode monstereffecten, indien die er zijn, en verwijder de aanvalskaarten uit het spel. Voor deze strijd scoor je helaas geen punten!
Alle gespeelde schatten worden verwijderd. Hier scoor je nooit punten voor.
En toen kwam er een varkentje met een lange snuit en was het spelletje uit!
Het spel eindigt na de 8ste ronde. Na het laatste gevecht heb je ook geen aanvalskaarten meer op hand om in te zetten. Het spel bereikt op die manier automatisch een eindpunt.
Hoog tijd om naar je huisje van stro, hout of steen terug te keren en te kijken wie de beste avonturier was. Plaats alle ongebruikte schatten uit je hand bij je buit, ook als ze 0 punten waard zijn. Iedere speler telt vervolgens hoeveel punten hij tijdens het spel bijeen wist te sprokkelen. De speler met de meeste punten is de winnaar.
Deze variant voegt 15 extra schatten en monsters aan het verhaal toe, elk met iets complexere effecten. Schud deze kaarten tijdens de setup mee met de basiskaarten.
Daarnaast krijgt iedere held ook 3 nieuwe kaarten. Deze kaarten wissel je met hun tegenhangers uit het basisspel, zodat je het spel start met 5 basiskaarten en 3 geavanceerde kaarten.
De nieuwe kaarten introduceren bij iedere klasse een uniek talent. Zo zal de krijger een kaart hebben met 10 aanvalspunten, de dief op meerdere kaarten schatten vinden of de druïde van gedaante kunnen wisselen.
Er wordt ook een 6de klasse toegevoegd aan het spel: de heks. Met deze extra factie is het nu ook mogelijk om Porcus met 6 spelers te spelen!
Zwijnenboel: Porcus is verrukkelijk chaotisch. Wil je dat de strijd gewonnen wordt of net niet? Het spelen van de aanvalskaarten is redelijk simpel, maar het spel wordt pas echt gespeeld wanneer iedereen zijn schatten begint in te zetten om de uitkomst van het gevecht te beïnvloeden.
Onmiddellijk raak: Three-Headed Meeple hun eerste spel is meteen een schot in de roos. De Kickstarter was in minder dan een uur haar initiële doel al zo ver voorbij geschoten dat de makers in allerijl nieuwe stretch goals zijn beginnen bedenken. Na het prototype te spelen begrijpen we volledig waar dit succes op berust! Porcus heeft alles wat je nodig hebt om met een compact spel iets meesterlijks neer te zetten.
Bluffen troef: In Porcus zijn snel rekenen en bluffen noodzakelijk. Je wilt dat je tegenspelers hoge kaarten spelen, zodat jij met een zwakkere aanval mee kan genieten van de overwinning. Kaarten met een lagere aanvalswaarde zijn namelijk een pak meer punten waard op het einde van het spel. Uiteraard… proberen jullie dit allemaal. Wanneer is iemand te vertrouwen en wanneer is iemand aan het liegen? Voor je het weet speelt iedereen zijn zwakste aanval en verliezen jullie niet enkel de slag, maar ook jullie meest waardevolle puntenkaarten.
Asymmetrische spelvariant: De variant voor gevorderden introduceert asymmetrie tussen de klassen. Dit geeft het spel zeker een wenselijke extra laag die alles veel tactischer maakt. Je moet hierdoor veel harder op je tellen letten en in de gaten houden wat je medespelers al gespeeld hebben in vorige rondes. Hoewel dit een sterk pluspunt van het spel is, zorgen de geavanceerde personagekaarten ook voor verwarring. Er staat geen uitleg over de effecten op de kaarten van de druïde en de jager afgeprint. Je moet dit dus simpelweg ‘weten’ of het opzoeken in de regels. Voor alle anderen spreken de effecten van de kaarten voor zich. I guess all pigs are equal, but some pigs are more equal than others?
Pretparken vol rollercoasters zijn een ware trekpleister voor adrenalinejunkies. Kan een achtbaan voor jou niet snel genoeg gaan? Dan ben jij de ideale persoon om de nieuwste attracties te bouwen voor jouw pretpark in Coaster Clash van Wulfhorn Games. Helaas zijn een aantal naburige pretparken dat ook van plan… Wie bouwt de spectaculairste achtbaan?
In Coaster Clash is iedere speler een ingenieur en moeten jullie semi-coöperatief te werk gaan. Je zal samen met je medespeler aan gezamenlijke rollercoasters bouwen. Maar kan je elkaar wel vertrouwen? Er kan immers maar 1 pretpark met de winst gaan lopen.
Iedereen neemt 3 attractiekaarten, waarvan ze er 1 links en 1 recht plaatsen tussen zichzelf en de volgende speler in. Tussen alle spelers liggen dan 2 attracties. De niet gebruikte kaart mag terug in de doos.
Naast elke achtbaan voorzie je rechts een bouwzone om je achtbaan uit te breiden. Links leg je een adrenaline- & snelheidsmeter. De snelheid start op de waarde die op je attractie staat aangegeven. De stapel bouwkaarten komen centraal op het speelveld.
Tot slot plaats je de beurtentracker die aangeeft in welke richting de spelers moeten bouwen gedurende die ronde.
Iedere beurt start met de controle van de beurtenkaart. Moeten de architecten aan een coaster werken met hun linker- of hun rechterbuur?
Iedere speler trekt 3 bouwkaarten en plaatst er 2 bij de achtbanen links of rechts van zich (afhankelijk van de richting van de ronde). Nadien draait iedereen de 1ste kaart om en voegt dit onderdeel toe aan 1 van de achtbanen.
Zodra kaarten onthuld zijn, pas je de snelheids- & adrenalinemeter aan. De meeste kaarten (loopings, kurkentrekkers, enz…) zullen de snelheid van de achtbaan doen afnemen. Wanneer de totale snelheid te laag is om dit onderdeel toe te voegen, mag je deze niet spelen. Lanceringseffecten kunnen de snelheid voor je gasten weer opdrijven, want een achtbaan die aan 5 km/u gaat is maar saai!
Herhaal dit nadien proces ook voor de 2de kaart. De niet gebruikte bouwkaart gaat naar de aflegstapel.
Hou de snelheid van je coaster goed in de gaten. Als je de perfecte snelheid hebt op het moment dat je een kaart onthult, scoor je 2 bonuspunten. Als je te snel gaat loopt het helaas ook mis, dan verliest minstens 1 bezoeker de controle over zijn maaginhoud. Hopelijk hebben de mensen die onder de achtbaan door wandelen een paraplu bij!
De constructiewerken eindigen na de 6de bouwronde. De speler die samengeteld met zijn linker- & rechterattracties de meeste adrenaline scoort is de winnaar.
Iedere attractie kan ook nog bonuspunten scoren als je het juiste soort onderdelen er aan weet toe te voegen.
Weinig controle: Net als bij een echte achtbaan moet je bij dit spel leren loslaten, want je kan onmogelijk alles controleren. Je medespelers voegen de ene keer fantastische uitbreidingen toe aan je attractie en de andere keer zorgen ze ervoor dat jouw bezoekers over hun nek gaan. Het spel voelt daarom misschien met momenten een beetje willekeurig aan.
Je eigen pretpark bouwen: Je eigen pretpark bouwen was nog nooit zo eenvoudig. Je moet geen rekening houden met inkomsten uit kaartjesverkoop, machines die onderhoud nodig hebben of complexe milieuvergunningen. Het is gewoon kaartjes trekken en kaartjes leggen. Het enige waar je rekening mee moet houden is dat je voldoet aan de voorwaarden van jouw achtbaan en zo veel mogelijk adrenaline opwekt.
Naadloze vormgeving: De verschillende bouwkaarten voor je achtbaan sluiten perfect aan, wat een zeer fijn effect geeft naarmate je attractie groeit. Je kan de karretjes in je gedachten al bijna in de verte horen denderen op de metalen rails.
Snelheidsduivels en kotsers: Iedereen is anders. Voor sommigen kan het niet snel genoeg gaan en anderen krijgen al braakneigingen als ze naar een achtbaan die overkop gaat kijken. De verschillende soorten kaarten en scoremechanismen (voor bonus- en strafpunten) geven het spel voldoende dynamiek en passen thematisch zeer goed binnen het spel.
Greedy Grabbers is momenteel verkrijgbaar via de ‘Amsterdam Board Game Design Wave 3’-Kickstar
Tijdens Halloween wil je maar één ding: zo veel mogelijk snoep verzamelen. Je verzameltocht wordt nog leuker wanneer je ziet dat jij een pak meer snoepjes hebt dan je vriendjes! In Greedy Grabbers van Rian Mennen & Joost Das, uitgegeven door Wulfhorn Games probeer je een zo groot mogelijke suikerbuit binnen te halen.
Disclaimer: alle beelden zijn gemaakt met een prototype. De componenten en hun kwaliteit zullen verschillen van het finale product.
Plaats het scorebord centraal met de 1&2-zijde naar boven. Tijdens Greedy Grabbers zal je in drie verschillende wijken gaan trick-or-treaten. Geef elke speler zeven pompoenfiches die ze inzetten telkens ze hun snoepmandje vullen.
Afhankelijk van het spelersaantal krijgt iedereen een aantal snoepkaarten. Iedere beurt zal je een kaart moeten toevoegen aan de centraal gespeelde snoeppot. De rest van de snoepkaarten vormen een collectieve trekstapel.
In Greedy Grabber zit het doel van het spel letterlijk in de titel vervat: je wilt zo veel mogelijk snoepjes grijpen. Om dat te kunnen doen, moet er natuurlijk eerst iets te rapen vallen.
Het spel bevat vijf soorten snoepjes, elk met waardes van één tot en met vier, en vijf soorten spreukenkaarten.
Spelers voegen om de beurten – allicht met veel tegenzin – een lekkernij uit hun hand toe aan de snoeppot in het midden van de tafel
Naarmate de snoepjesberg groeit, zal de verleiding steeds groter worden om je op al dat lekkers te storten. Wanneer de drang te groot wordt om te weerstaan mag je, ook wanneer het niet jouw beurt is, op de pot slaan en alle zoetigheden voor jezelf claimen. De speler die afklopt krijgt al de snoeperijen om aan zijn persoonlijke voorraad toe te voegen.
De speler die afklopte mag een keer goed naar zijn buit kijken, alvorens hij de kaarten omgedraaid voor zich plaatst. Diezelfde speler legt één van zijn pompoenfiches op het scorebord om aan te duiden hoeveel keer er nog gegrepen mag worden.
Iedereen verwijdert tot slot de resterende handkaarten en vult weer aan tot de handlimiet. Klaar voor de volgende ronde!
Afhankelijk van het spelersaantal zal je zeven tot veertien keer kunnen grijpen. Zodra er voldoende grijpfasen voltooid zijn verwijder je alle pompoenfiches van het scorebord en begint de puzzelpret.
Je hebt vast een hele lading lekkers binnen gerijfd… maar heb je tijdens jouw rooftocht niet te veel van hetzelfde soort verzameld?
Leg alle snoepkaarten per soort en voer zo veel mogelijk spreukkaarten uit. Afhankelijk van het aantal snoepjes per soort scoor je punten:
Het spel eindigt na de laatste grijpfase van de derde trick-or-treat tocht. De speler die de meeste punten verzamelt wint het spel.
Je suikerspiegel schiet de hoogte in van plezier: Greedy Grabbers blijft gegarandeerd aan je plakken. Niet van al de zoetigheden die je tijdens het spel naar binnen smikkelde, maar wel omdat het zo fijn speelt. Er is voldoende balans tussen spelersinteractie, reflexen en uitrekenen of je de gespeelde snoepjes wilt opeisen of niet. Het is ongetwijfeld een spel dat je zo snel mogelijk mee moet ‘grabben’ in de winkel – na te betalen uiteraard – om aan je verzameling toe te voegen.
Spoopy design: Hoewel Halloween-games meestal focussen op lekker griezelen, is er door Joost Das gekozen voor een iets speelsere aanpak. De snoepkaarten en het artwork op de doos spreken enorm aan en geven het spel een vrolijke uitstraling. Het weerspiegelt de speelse kindergeest die met fonkelende ogen naar de felgekleurde wikkels van de snoepjes in zijn mandje kijkt. Het enige nadeel van het design is dat we na het spelen wel enorm veel zin hadden in zoetigheden.
Toveren met suiker: Chocolade vleermuizen omtoveren in zombiegummies of je pompoentoffee magisch laten verdwijnen. De spreuken voegen een extra laag aan het spel toe die het puzzelen extra plezierig maakt. Dankzij een strategisch gespeelde toverkaart scoor je plots acht punten in plaats van nul.
Smoelentrekkers & push-your-luck: Soms kan het grijpen van de pot je zuur opbreken. Je moet goed onthouden wat er tijdens de ronde gespeeld is en wat je tijdens vorige rondes bijeen greep. Anders zit je in een mum van tijd boven de vijf snoepjes van dezelfde soort. Toch wil je jouw pompoenfiches niet enkel inzetten voor te kleine stapels, want je hebt er maar zeven gedurende het hele spel! Als je er te veel inzet tijdens de eerste trick-or-treat ronde, wordt het heel moeilijk om nog punten te scoren in de volgende rondes.
Greedy Grabbers is momenteel verkrijgbaar via de ‘Amsterdam Board Game Design Wave 3’-Kickstarter.
Sjakie mag zijn chocoladefabriek houden, geef ons maar snoep! In Sugarworks van Through The Ash steken 1 tot 4 suikeringenieurs de handen uit de mouwen om zo veel mogelijk lekkers van de loopband te laten rollen. No worries, van dit soort snoepgoed zal je nooit naar de tandarts moeten.
Sugarworks is momenteel nog via Late Pledge op Kickstarter verkrijgbaar tegen een gereduceerde prijs.
Plaats het spelbord (A-zijde voor het basisspel of B-zijde voor gevorderden) centraal en zorg dat de productietegels, inclusief een eerste snoepje per soort, aan het begin van de productielijn ligt. Geef iedere speler vervolgens 3 loopbandtegels en 3 bestellingkaarten.
Schud alle bestellingkaarten en draai er 4 open. De rest plaats je als een gedekte trekstapel naast de rij met onthulde kaarten.
Leg 3 speciale bestellingen klaar en rol de dobbelsteen. Komt er een snoepje van het gerolde resultaat overeen met dat van een bestelling? Draai dan die kaart om naar de B-kant om aan te tonen dat jullie fabriek gespecialiseerd is in dit soort zoetigheden.
De Sugarworks fabriek is een goed geoliede machine. Voordat een speler aan zijn shift begint moet hij even intikken en kijken welke extra bestellingen hij wilt aannemen uit de controlekamer. Pas nadien mag de speler sleutelen aan het productieproces en de machines aanzetten.
Een openstaande bestelling aanvaarden: Neem 1 van de onthulde bestellingen en voeg de kaart toe aan je hand. Vul nadien de rij onmiddellijk aan.
Mysteryshoppen: Trek een kaart van de trekstapel en voeg deze toe aan je hand..
Bestelling weigeren: Verwijder een kaart uit de bestellingsrij. Spijtig voor die klant!
Na de administratieve rompslomp moet je wel zorgen dat je niet verdrinkt in het werk. Je kan maximaal aan 5 orders tegelijk werken. Indien je meer dan 5 kaarten hebt, moet je kaarten weggooien tot je de handlimiet bereikt.
Sleutelen aan de machine
Snoepjes van lijn veranderen: Soms wil je een snoepje naar een andere productielijn verhuizen. Verplaats een productietegel, met alle daarop liggende snoepen, naar een vrij veld.
Loopband aanpassen: Een loopband die gewoon rechtdoor loopt is maar saai… en misschien wil je dat een snoepje in een andere doos belandt? Door aan de loopband te sleutelen kan je ervoor zorgen dat de lekkernijen ergens anders heen bewegen!
Extra snoepjes maken: Je kan ook bestellingen uit je hand weggooien om het afgebeelde snoepje aan de bijhorende starttegel toe te voegen. Ideaal om de productiesnelheid op te drijven.
Start de machine!
Na je voorbereiding en het getweak van de machines, druk je op de grote rode knop, trek je aan wat hendels en komt alles tot leven. De snoepjes rollen per soort 1 veld verder over de loopband in de richting die aangegeven staat op de loopbandtegel waar ze op liggen. Soms gaan ze vooruit, soms achteruit en soms schieten ze de lucht in!
De snoepjes activeren altijd in de volgorde die aangegeven staat op het fabrieksbord, hierdoor botsen ze soms tegen elkaar. Afhankelijk van welke snoepjes tegen elkaar knallen, schiet ofwel het ene of het andere snoepje ergens heen, wat op zijn beurt weer een nieuwe botsing kan veroorzaken.
Wanneer alles gekalmeerd is, rol je de dobbelsteen om te kijken welke snoepjes er de volgende beurt gemaakt worden. Plaats de gerolde snoepjes op de bijhorende starttegels.
Als alle snoepjes klaar zijn met bewegen, komt de machine even tot stilstand en kan de volgende medewerker zijn beurt starten: administratie, werken aan de loopband en tot slot de machinerie in gang zetten.
De werkdag zit erop zodra de voorraad van één soort snoepjes volledig is uitgeput. Voltooi de volledige snoepjesfase en evalueer nadien iedereen zijn prestaties.
De speler die de meeste sterren verdiende doorheen de dag, wint het spel en wordt de medewerker van de maand!
Perfect voor zoetekauwen: Het felgekleurde snoepgoed en ludieke artwork van Sugarworks trekken zonder twijfel je aandacht wanneer dit spel op tafel ligt. Het spel heeft een leuke table presence en nodigt uit om te spelen.
Modulair spel: Sugarworks is vooral leuk omdat het spel zeer modulair in elkaar zit. Je kan de volgorde van de starttegels ieder spel laten variëren, speciale scenario’s spelen of iedere speler een functiekaart geven om zo iedereen een uniek doel en/of voordeel te geven. Ben je geen fan van een bepaald soort loopbandtegel, dan laat je die gewoon in de doos zitten. Bij Sugarworks ben jij de fabrieksbaas en doe je gewoon wat jij wilt om het spel zo leuk mogelijk te maken.
Kettingreacties: Sugarworks is een heerlijk, chaotisch spel waarbij de felgekleurde snoepjes je bijna letterlijk om de oren vliegen. Door de loopband te beïnvloeden en de productielijnen continu van volgorde te veranderen, is het een absurde puzzel die iedere beurt weer anders in elkaar zit. Je denkt dat een snoepje de volgende ronde ergens terecht zal komen, maar plots ligt het helemaal aan de andere kant van de fabriek… of op de grond!
Weinig voorspelbaar : De puzzel is een zeer fascinerend element in dit spel, maar omdat de boardstate zo snel wijzigt, is het vrijwel onmogelijk om écht vooruit te denken in jouw zetten. Je moet een beetje kijken wat je kan doen in jouw beurt en berekend te werk gaan over welke bestellingskaarten je op hand neemt. Door de zeer snel veranderende situatie op het bord moet je doorheen het spelen regelmatig van tactiek wisselen. Een order waar je al heel lang aan werkte is misschien plots niet meer haalbaar, maar daardoor kan je wel een nieuwe bestelling op hand nemen.
Hoog productietempo: Hoewel spelers op elkaar moeten wachten, voelt het niet aan alsof er overdreven veel downtime is. Je kijkt geboeid mee met de vorige speler naar hoe de zoetigheden zich over het bord bewegen.
Medewerker van de maand: Het scoremechanisme is eenvoudig en duidelijk. Je scoort punten door bestellingen af te werken. Sommige kan je afleggen zodra een bepaalde gebeurtenis zich voordoet (vb. 2 blauwe snoepjes botsen tegen elkaar) en andere pas op het einde van het spel (vb. geen blauwe snoepjes in de hartjesdoos).Solomodus: Was snoepgoed delen nooit jouw sterkste kant? Geen probleem, je kan het spel ook gewoon solo spelen. Dan is al die suiker gewoon helemaal voor jou alleen!
De stad Gateway groeide doorheen haar tumultueuze bestaan uit tot een stadstaat en is ondertussen de grootste stad van de Gekende Wereld. Onder de tirannieke leiding van raadsheer Gideon en zijn inquisitie is magie volledig verbannen en worden de beoefenaars ervan zwaar bestraft. Maar wat moet je dan als tovenaar beginnen? In de steegjes van Gateway groeit het gefluisterde ongenoegen langzaam uit tot een schreeuw om revolutie. Gideon zijn wachters zijn genadeloos in de minderheid maar slaan hard toe. Ga mee op pad in een stad waar geheimen sluimeren in schaduwen en grijp de macht in het flikkerende licht van een gaslamp.
Jouw doel is om de meest beruchte magiër van de hele stad te worden. De inquisitie mag voorlopig dan wel heersen tijdens de dag, maar de nacht en alles wat echt gebeurt in de stad, bepaal jij.
Bij het voorbereiden van Gateway is het eerste belangrijke aspect om te bepalen welk scenario je wilt spelen. Het spel bevat vier verschillende varianten of scenario’s. Selecteer afhankelijk van het geselecteerde spel de bijhorende componenten. Alle niet gebruikte kaarten en spelborden blijven in de doos opgeborgen. Het scenario bepaalt welke kaarten er gebruikt worden en wat voor unieke acties een speler kan uitvoeren tijdens zijn beurt. Het basismechanisme van het spel blijft (gelukkig) onveranderd.
Centraal op de tafel plaats je drie districtpanelen. Onderaan ieder paneel staat de naam van de wijk en een opdracht waar je doorheen het spel aan kan voldoen om punten te scoren. Als verbinding tussen de wijken plaats je een steegbord. Welk steegje welke wijken verbindt is niet van belang.
Plaats per factie (kooplieden, rebellen en magiërs) de marktkaarten rond het speelveld, zodat iedereen hun kostprijs en effecten duidelijk kan lezen.
Neem tot slot het runenpaneel en bevoorraad dit met drie willekeurige runen uit de zak. Als je een tegel trekt die al op het bord ligt, trek je opnieuw totdat er drie verschillende tegels klaarliggen.
Iedere speler ontvangt een tweezijdig spelersbord. Stem onderling af of jullie spelen met de eenvoudige variant, met drie ruilacties, waarover later meer, of de versie voor gevorderde magiërs met slechts één ruilactie. Daarna krijgt iedereen zijn tien startkaarten (drie kooplui, twee rebellen, twee magiërs) en 12 agent-meeple. Neem één van deze agenten en plaats hem op je spelersbord om aan te geven dat deze actief is. De anderen vormen een reservevoorraad voor tijdens het spel. Naast het spelersbord ontvangt iedereen zijn scenariosectie met daarop drie magische talenten die je elk maar één keer doorheen het spel kan benutten. Afhankelijk van het scenario zullen deze unieke acties verschillen.
Bij Gateway kan je tijdens je beurt een hele reeks acties ondernemen. Jij blijft net zo lang aan zet tot je past; daarna is het aan de speler links van jou. De gouden regel bij deze deckbuilder is dat je minstens één kaart moet spelen om een actie uit te voeren. Aan die kaart mag je grondstof tokens toevoegen om de actie te versterken, maar je moet minimaal één kaart gespeeld hebben.
Kaarten zijn multi-inzetbaar en je zal als een schaakmeester moeten omspringen met je gelimiteerde middelen als je niet in de handen van de stadswacht wilt belanden.
Door een kaart uit te spelen verklaar je welke grondstof er geïnitieerd wordt. Na de eerste kaart mag je nog zo veel extra kaarten toevoegen als je wilt om het effect te versterken, maar enkel het grondstoftype van de eerste kaart zal benut worden.
Een concreet voorbeeld om het duidelijk te maken: ik speel een gele kaart die mij één goud geeft. Hier voeg ik vervolgens een extra gele kaart aan toe die mij nog eens één goud geeft. Tot slot leg ik een rode kaart die zowel twee aanvalskracht als één goud geeft. Aangezien ik gestart ben met een goud-actie, zullen de aanvalspunten van de rode kaart deze keer genegeerd worden en heb ik drie goud ter beschikking.
Kooplui starten goud-acties:
Rekruteren : Koop met je goudwaarde één kaart uit de markt. Onderaan links vind je de goudprijs die je moet betalen om deze rekruut te kopen. Na het rekruteren plaats je de nieuwe kaart samen met de uitgespeelde kaarten op je aflegstapel. Het overschot aan grondstoffen is helaas verspeeld.
Omkopen : Je kan goud benutten om bewakers in de stad om te kopen. De inquisitie blijkt helaas niet zo zuiver op de graat. Betaal de goudwaarde, plaats één van jouw actieve meeple op de omkoopzone van de bewakerskaart en neem een omkoopfiche. Als je geen actieve meeple hebt, kan je deze actie niet uitvoeren!
Omkoopfiches kunnen gespendeerd worden voor een eenmalig, onmiddellijk effect en zijn op het einde van het spel één punt waard.
Rebellen starten aanval-acties:
Val een bewaker of monster in een district aan. Als je voldoende aanvalspunten hebt, versla je deze kaart en plaats je deze naast jouw spelersbord.
Bewakers verslaan: Bewakers verslaan zal jouw reputatie (en punten) doen groeien. Indien het om een omgekochte stadswacht gaat, krijgt de speler die hier een meeple had staan zijn agent terug. Zodra je een bewaker verslagen hebt, trek je een nieuwe kaart van het corresponderende deck en plaats je de verslagen kaart naast jouw spelersbord.
Monsters verslaan: Wanneer je een monster dat de stad belaagt verslaat, is de hele wijk met stomheid geslagen. Jouw faam neemt zo hard toe dat je een (inactieve) meeple op de wijk mag plaatsen, om aan te geven dat jij hier de controle hebt. Op deze manier geef je ook aan welk niveau aan bewakers/monsters er kunnen verschijnen in deze wijk. Zodra het cijfer 1 bedekt is, zullen er niveau 2 wachten en monsters kunnen opduiken.
Runen vernietigen: Hoewel je niet wilt dat jullie magische krachten beknot worden, kan je de runen op de markt laten ontploffen. Betaal de aanvalspunten en activeer het effect van de tegel onmiddellijk één keer alvorens je de rune op de aflegstapel van het runenbord legt.
Magiërs starten Arcaea-acties:
Runen maken: Betaal de kost aan grondstoffen om een runentegel aan jouw spelersbord toe te voegen in de actieve zone. Als je een rune van dezelfde soort al hebt plaats je de tegels op elkaar en verplaats je hen naar de actieve zone, zodat het effect krachtiger wordt.
Meeple activeren: Naast een deck met sterkere kaarten bouwen draait Gateway om zo veel mogelijk controle verwerven doorheen de stad. Dit doe je door Agent-meeple op het bord te plaatsen. Maar om agenten te activeren, moet je magische Arcaea hebben.
Het is toegestaan om een kaart te ruilen voor een grondstof-token. Je ontvangt één token van de overeenstemmende kleur als de kaart en plaatst de kaart vervolgens op je aflegstapel.
Je kan, tegen betaling, een actieve agent op de meest links beschikbare controleveld van een steeg plaatsen. De speler die in een steegje de meest rechtse meeple heeft, kan het bordeffect tijdens zijn acties uitvoeren.
Eender wanneer tijdens jouw beurt kan je runen gebruiken om hun effecten te activeren. De enige voorwaarde is dat de runentegel niet in een afkoelfase mag zijn. Runen kunnen maximaal tot niveau 3 geüpgraded worden door tot drie keer toe dezelfde tegel te bouwen.
Wanneer je geen kaarten meer kan of wilt spelen, stopt jouw beurt. Alle niet gebruikte kaarten uit je hand gaan naar de aflegstapel. Vervolgens neem je vijf nieuwe kaarten van je persoonlijke trekstapel. Als deze leeg is wordt de aflegstapel geschud om een nieuwe trekstapel te vormen. Tot slot schuiven alle gebruikte runen één plaats naar links.
Het spel kan op twee manieren eindigen:
De speler scoren punten voor hun gekochte kaarten, controlekaarten, verslagen stadswachten en monsters, runen en voor de heerschappij over de districten en steegjes van de stad. De speler met de meeste punten is de overwinnaar en heerst over Gateway vanuit de schaduw.
Bij de scenario’s zijn de spelborden en marktkaarten vooraf bepaald, maar bij de vrije variant selecteer je willekeurige districten en steegjes. Afhankelijk van de icoonkleuren op de districtborden neem je (willekeurig) hetzelfde aantal kaarten van de overeenstemmende factie. Op die manier zullen sommige marktkaarten veel meer gegeerd worden dan anderen!
Geen Gateway Game : Gateway is ondanks de naam, geen gateway-game. Hoewel je de regels en verschillende actiemogelijkheden vrij snel onder de knie hebt, is het een spel volgens ons meer gericht op mensen die van iets complexere spellen houden.
Herspeelbaar : Dankzij de meerdere scenario’s en een ‘doe-wat-je-wilt’ module is het spel zeer flexibel en herspeelbaar. Perfect om te kiezen voor een speelstijl die jou het beste ligt.
Redelijke downtime : Aangezien een speler aan zet blijft tot al zijn kaarten op zijn, kan een beurt soms iets langer duren dan je zou willen in een spel. Zeker wanneer er kaarteffecten en runen bij komen die ervoor zorgen dat een speler nieuwe kaarten op hand neemt tijdens zijn beurt. Maar zodra je een paar rondes gespeeld hebt, gaan de beurten steeds sneller en neemt de downtime zelfs af.
Duistere sfeer : Je voelt de atmosfeer als duistere tentakels rond het spelbord kronkelen en je in het verhaal trekken. Je aanziet de stadswacht, die gewoon zijn job doet, in een mum van tijd als de vijand en probeert als een echte kingpin uit de onderwereld de controle te krijgen over de drie steegjes. De rivaliteit tussen de spelers komt prachtig tot uiting via de area control.
Meesterlijk artwork : Zelfs als je geen fan bent van deckbuilders of bordspellen, zal je moeten toegeven dat het artwork van Sean Andrew Murray op gelijke voet staat met kunstenaars van het hoogste niveau. Niet enkel slaagt hij erin om prachtig artwork te leveren, hij weet de wereld van Gateway er zelfs mee tot leven te wekken
Wiskundige controlestrijd : Hoewel de controlestrijd over de districten en steegjes thematisch enorm leuk is, gaat er ook wat minder leuke wiskunde achter schuil. Als je geen invloed hebt in een bepaalde wijk of steeg, krijgen je overwinningspunten zware minpunten te slikken. Je wordt dus eigenlijk doorheen het spel wel gedwongen om overal aanwezig te zijn, ook al wil je op bepaalde elementen niet inzetten. Je kan er uiteraard voor kiezen om de negatieve punten te incasseren, maar leuk is anders.
Co-co-co-combo : Wat enorm leuk is bij Gateway is het bouwen van krachtige combinaties. De volgorde waarin je kaarten uitspeelt of het tactisch inzetten van runen op cruciale momenten kunnen voor een ware kettingreactie zorgen. Soms is het verstandiger om een runentegel eerst nog eens te gebruiken, alvorens je hem upgrade naar een hoger krachtniveau. Op die manier kan je hem soms meerdere keren tijdens eenzelfde beurt gebruiken.
Automatisch einde : Het spel loopt automatisch af van zodra één van de twee eindvoorwaarden voldaan is. Op die manier kan het spel niet eindeloos blijven voortduren.
