Graaf jouw weg naar de vrijheid in Dig Your Way Out door Borderline Editions, in het Nederlands uitgegeven als Graaf Je Vrij door Bannan Games. Een spel waar bluffen, je spieren laten rollen en deductie centraal staan.
Gehuld in een oranje overall staar je door het kleine raampje van jouw cel. Je weet dat je dagen als vrij man geteld zijn. Met die gedachte in je achterhoofd heb je niets te verliezen als je je aan een ontsnappingspoging waagt!
Hopelijk heb je nog een ‘Verlaat de gevangenis’-kaart van Monopoly op zak als je jezelf aan een spelletje Graaf Je Vrij waagt.
In de nor is het ieder voor zich, of toch niet? Bij de start kiezen de spelers of iedere bajesklant voor zichzelf moet vechten of er in teams gewerkt wordt. Afhankelijk van de keuze neem je de bijhorende kant van het spelbord.
Plaats de decks met kaarten op de bijhorende plaatsen op het bord. De gereedschappen om mee te graven en de wapens vormen open trekstapels. De zoek- en bendekaarten zijn gedekte stapels. Vervolgens neemt iedereen een standee en het bijhorende spelersbord.
Je zit niet voor niets in de bak. Was je een messentrekker voor het kartel of een handelaar in goederen die ‘van de boot gevallen’ zijn? Elke speler trekt een crimineel verledenkaart om zijn achtergrond te bepalen. Houd je misdaadcarrière geheim voor de anderen, want ze geeft je een unieke troef in handen.
Iedere speler start met een aantal persoonlijke bezittingen in de vorm van 3 zoekkaarten die kunnen variëren van vette bling tot scherpe voorwerpen of zelfs een gsm die je ergens hebt weten weg te moffelen.
Gebruik zelf maar je verbeelding over waar je zoiets wegsteekt als je weet dat je grondig gefouilleerd gaat worden… Je zit in ieder geval niet volledig met lege handen in je cel. Ten minste tot iemand beslist dat ze recht hebben op jouw eigendom en het proberen af te nemen.
Het doel is een tunnel graven en ontsnappen, maar je moet ook rekening houden met het andere gespuis van je cellenblok. Om gevangenisrevoltes te vermijden, mogen de spelers beurtelings tot 2 acties uitvoeren.
Zoeken: Er ligt van alles verstopt doorheen de gevangenis. Trek het afgebeelde aantal zoekkaarten van de stapel. Je mag nooit meer dan 10 zoekkaarten op hand hebben.
Verplaatsen: Te lang op eenzelfde plaats blijven is verdacht en trekt de aandacht van de cipiers. Verplaats door de dobbelsteen te rollen en naar een locatie te gaan op basis van de gerolde waarde of gebruik je 2 acties om een locatie voor je verplaatsing te kiezen.
Lid worden van een bende: Wie denkt dat hij in zijn eentje het cachot niet zal overleven, kan altijd nog lid worden van een bende die je in ruil voor voldoende waardevolle voorwerpen bescherming biedt.
Actiekaarten spelen: Gebruik de kaarten uit je hand om de daarop weergegeven effecten te activeren.
Samenstellen: Je kan voorwerpen uit jouw hand combineren om er gereedschap of wapens mee in elkaar te knutselen.
Afpersen: Je kan waardevolle voorwerpen verzamelen (of binnen laten smokkelen in een verjaardagstaart) om te verhandelen in ruil voor wapens of gereedschap. Jouw medegevangenen hebben helaas al snel in de smiezen dat jij iets nuttigs hebt binnengesmokkeld. Dat willen ze maar al te graag van jou afpakken, zodat ze aan hun eigen tunnel kunnen werken. Als je niet goed oplet of je jezelf niet snel genoeg bewapent met voldoende scherpe voorwerpen, kan je een flink pak slaag krijgen en zie je jouw kans op vrijheid door je vingers glippen.
Tijdens dergelijke confrontaties eist de aanvaller dat je een voorwerp afgeeft. Je kiest of je braaf meewerkt of zelf ook een wapen trekt in een verwoede poging om je te verdedigen. Zo leggen beide spelers om de beurt een wapenkaart af totdat iemand geen wapens meer kan of wilt spelen. De winnaar van de vechtpartij gaat met de buit lopen, de verliezer neemt een rammelingfiche.
Je kan ook een specifieke actie van de ruimte waarin je je bevindt gebruiken. In de cafetaria kan je bijvoorbeeld een lepel stelen om jouw tunnel mee te graven of in de buitenruimte kan je sigaretten verhandelen om een creatief in elkaar geknutselde pikhouweel of een geslepen tandenborstel te kopen.
Afhankelijk van hoe bont en blauw je bent geslagen, kan je geen gereedschappen meer samenstellen of wordt het zelfs te pijnlijk om aan jouw ontsnappingstunnel te werken. De enige manier om er terug bovenop te komen, is door de ziekenboeg te bezoeken.
De belangrijkste locatieactie van heel het spel is het graven; want anders kom je nooit buiten de gevangenismuren. Als jouw pion zich in de cellen bevindt, mag je graven door een gereedschapskaart af te leggen. De punten op de kaart geven aan met hoeveel meter jouw ontsnappingstunnel opschiet.
Zodra een speler succesvol een ontsnappingstunnel graaft die lang genoeg is, zet die het op een lopen voordat het alarm afgaat.
De lengte van de ontsnappingstunnel varieert afhankelijk van het aantal spelers. Hoe minder spelers, hoe korter de tunnel moet zijn om onder de buitenmuur door te graven.
De andere gevangenen hebben minder geluk, want uiteraard ontdekken de cipiers tijdens een controle van alle cellen alle andere (onafgewerkte) tunnels. De andere spelers winnen ook iets voor hun poging: een enkele reis richting levenslange eenzame opsluiting op water en brood.
We hebben allemaal genoeg series gezien zoals Prison Break & Orange Is The New Black om te weten dat er altijd iemand de top dog van de gevangenis is. Michel(le) wil je écht niet voor de voeten lopen.
De speler rolt op het einde van zijn beurt de dobbelsteen en verplaatst de Michel-pion. Elke keer een verplaatsing eindigt perst deze zware jongen alle spelers af die zich op dezelfde locatie bevinden.
Als de speler de confrontatie overleeft neemt hij een zoekkaart, anders verliest hij niet alleen een paar tanden, maar ook het door de schurk geëiste voorwerp.
Symmetrische speelstijl : hoewel iedereen in realiteit over verschillende talenten en eigenschappen beschikt, is er in Graaf Je Vrij buiten de visuele weergave geen onderscheid tussen de verschillende gevangenen. Of je nu kiest voor Luther, Tasha of Vlad, alle spelers hebben dezelfde voorwaarden om mee te spelen en moeten rekenen op hun tactische inzicht en geluk met welke kaarten ze trekken om te winnen.
Onvoorspelbaar : Elk spel verloopt volledig anders omdat je met een ander crimineel verleden en persoonlijke bezittingen start. Je ontsnappingsstrategie van vorige keer is nu misschien waardeloos geworden. Het aantal spelers is in dit spel zeer bepalend. Hoe meer spelers, hoe minder ver iedereen moet graven voordat er een winnaar op vrije voeten is.
Actiekeuzes : Op het eerste gezicht lijkt het zuchten en blazen met zo veel verschillende soorten acties (er zijn maar liefst 6 basisacties en 5 locatieacties met daarnaast nog een aantal extra mogelijkheden afhankelijk van jouw crimineel verleden, bendekaarten of speciale actiekaarten), maar eigenlijk ben je verbazend genoeg snel weg met de spelregels.
Spelmateriaal : De componenten zijn niet zeer spectaculair, maar het artwork is dat wel. Naar goede gewoonte zijn de illustraties van de hand van Mihajlo Dimitrievski (The Mico) weer van topniveau. Ieder spelersbord heeft een mannelijke en een vrouwelijke variant en het spel bevat mensen van alle slag. Er kan dus zeker niet beweerd worden dat het spel niet inclusief is.
Aan de krappe kant : Het enige minpuntje zijn de spelerspionnen. Die moet je bij elke speelsessie uit hun staanders verwijderen om alles op te bergen. Als de doos een paar centimeter groter was, zou dit geen probleem geven. Maar misschien is dit een bewuste keuze van de makers, omdat je in de gevangenis ook in een krappe ruimte moet (over)leven?
In Captain Flip van PlayPunk lichten 2 tot 5 spelers het anker om er met hun karveel op uit te trekken en zo veel mogelijk munten te verzamelen.
De zeven zeeën en het ruime sop fluisteren zachtjes jouw naam terwijl de stevige zeebries en de schuimende golvenkoppen avontuur & roem beloven. Als kersverse piratenkapitein wil jij een bemanning samenstelling die beter is dan die van je concurrenten. Zwartbaard & Long John Silver zullen verbleken in vergelijking met jou!
Iedere speler ontvangt een spelersbord (van hetzelfde avontuur) en legt dit voor zich neer. De avonturenkaart met de piratenvlag duidt aan wie de eerste speler is. Vervolgens worden alle bemanningstegels in de zak stevig door elkaar geschud en kan het spel van start gaan.
Elke speler voert 2 acties uit tijdens zijn beurt : rekruteren en een tegel plaatsen.
Iedere ronde trek je een tegel uit de zak met karakters. Hierbij mag je slechts naar 1 kant van de tegel kijken. Deze zeebonk heeft na een paar bekers grog eindelijk voldoende moed verzameld om zich bij jou aan te melden als potentieel nieuw lid voor je bemanning.
Als kapitein wil jij uiteraard niet zomaar iedereen een plek geven op jouw schip. Kies of je het getoonde karakter aanvaard of flip de tegel zodat er een ander karakter onthuld wordt. Het is een sprong in het diepe, want misschien was de vorige kandidaat een betere aanvulling geweest. Pech! Zodra een tegel omgedraaid is, moet je dat nieuwe karakter ergens een plek geven in jouw team.
Ieder personage heeft zijn eigen effect op het spel. Sommigen hebben effecten die onmiddellijk worden uitgevoerd, terwijl anderen pas op het einde van het spel activeren.
Cartograaf : Geen enkele zichzelf respecterende piraat trekt er op uit zonder een schatkaart.
Navigator : Zeemonsters, draaikolken en zandbanken!Er loert overal gevaar op zee.
Papegaai : Met zo’n exotisch dier op je schouder moet jij wel een succesvolle piraat zijn! Ideaal om extra bemanningsleden mee te lokken.
Kok : Je wilt toch niet dat je bemanning last krijgt van scheurbuik of met honger op tocht moet vertrekken?
Matroos : Ai ai, kapitein! Een matroos zorgt dat je dek gedweild blijft, zodat er niemand over boord glibbert!
Kanonnier : Met een kanonnier aan boord houd je andere piraten op een afstand en plunder je andere schepen voor wat extra buit.
Timmerman : Stel je eens voor dat je schip ten onder zou gaan door lekken! Een timmerman aan boord hebben is geen overbodige luxe!
Aap : Apenkuren aan boord van een piratenschip zijn zeker niet ongebruikelijk.
Uitkijk : Je wilt iemand in het kraaiennest met arendsogen om schatteneiland te spotten.
Nu je een nieuw lid ingelijfd hebt, kies je waar je hem op het spelersbord plaatst. Zodra een tegel neerligt, mag je die niet meer verplaatsen. Kijk dus goed naar tegels met voorwaarden over andere karakters in hun rij/kolom.
Als je een kolom op het spelersbord voltooit, ontvang je onmiddellijk de afgebeelde bonus. Afhankelijk van het avontuur moet je aan bepaalde voorwaarden voldoen om de bonus te kunnen ontvangen.
Zodra 1 van de kapiteins 4 van de kolommen op zijn spelersbord vervolledigt, is het tijd om jullie buit te vergelijken. De ronde wordt nog afgewerkt tot iedereen aan de beurt is geweest. Alle spelers voeren de effecten van hun karaktertegels uit en voegen de daarbij verdiende munten toe aan hun voorraad.
De kapitein die de meeste munten tijdens zijn avontuur verzamelde, wordt de piratenkoning! Ben je het niet eens met het resultaat, dan gaan jullie met z’n allen gewoon op een volgend avontuur om te kijken wie er deze keer wint.
Enorm hoge verslavingsfactor :Het spel speelt zo snel & is zo simpel dat je er onmiddellijk aan verslaafd geraakt. De 4 avonturen zijn voldoende verschillend dankzij de kolombonussen en het aantal vakken per kolom. Er zijn ondertussen ook uitbreidingen beschikbaar met extra avonturen.
Vrolijke vormgeving : Hoewel we bij piraten meestal aan ruwe en wildbehaarde boekaniers denken, geeft Jonathan Aucomte er deze keer een speelse draai aan. De piraten zijn in dit spel duidelijk een vrolijke bende die met de wind in de haren de vrijheid achterna jagen.
Geen spelersinteractie : Helaas is er geen interactie tussen de verschillende spelers. Jouw keuzes hebben geen invloed op het avontuur van een medespeler, maar het is wel leuk om met z’n allen in spanning af te wachten wat er aan de andere kant van een karaktertegel staat. Misschien komt er ooit een uitbreiding met nieuwe bemanningsleden die interactie tussen spelers mogelijk maakt.
De tijd dat exotische dieren in kleine betonnen kooien werden opgesloten voor ons plezier is gelukkig (op veel plaatsen) verleden tijd, maar een prachtig safaripark bouwen waar zowel mens als dier zich thuis voelen, is niet evident. Als opzichter moet je in dit spel van Chilifox continu de vinger aan de poot houden of ieder dier zich wel goed in zijn pels voelt. Spectacular is in het Nederlands uitgegeven door Geronimo Games.
Wist je dat er van sommige diersoorten nog maar een handje vol bestaan? Best triestig als je er over nadenkt. Natuurreservaten spelen een belangrijke rol in het beschermen en kweken van kwetsbare diersoorten. Om daar bij te helpen wil jij nu het beste reservaat ooit bouwen en de reddende engel voor deze dieren worden.
Elke speler krijgt bij de start van het spel een plot grond toegewezen om zijn park op te bouwen. Geef iedereen vervolgens het bijhorende doosje met starttegels en de nodige dobbelstenen. Hiermee bevoorraad je het private Westelijke kampement van het domein met 3 dieren en 8 dobbelstenen. Tot slot plaats je jouw medewerkertokens naast het bord en trek je 3 missiekaarten die de visie van jouw park vertegenwoordigen.
Bij de Noordelijke bevoorradingspost leg je een voorraadbord met 4 dierentegels en een dobbelsteen per kleur uit de gemeenschappelijke poel.
Spectacular speel je in 2 seizoenen die telkens uit meerdere rondes bestaan. In het 1ste seizoen probeer je een park uit te bouwen waar de bezoekers vanaf de toegangspoorten onmiddellijk in contact komen met de dieren. Bij het 2de seizoen draait het om het welzijn van de bewoners van iedere habitat. Je wilt de dieren niet enkel beschermen, maar hoopt eigenlijk ook dat ze baby’s maken om hun populatie op te krikken.
Iedere speler kiest simultaan een dobbelsteen of diertegel bij zowel de Westelijke als de Noordelijke bevoorradingspost.
Zodra iedereen klaar is met zijn selectie, start de bouwfase. Plaats de gekozen dobbelstenen of tegel(s) op jouw spelersbord. Zodra iets op het veld ligt, mag je het nooit meer verplaatsen. De dieren die je draft horen in 1 van de 4 soorten habitat thuis: jungle, savanne, water of gebergte. Je bent volledig vrij om te kiezen waar je een tegel neerlegt, maar je wilt hier tactisch mee omgaan. Dieren in grotere habitats hebben hogere kweekkansen in de 2de fase van het spel.
Tot slot worden alle voorraadborden doorgegeven aan de speler die links van jou zit. Zo krijg je voor de volgende ronde nieuwe dieren en dobbelstenen om uit te kiezen.
Wanneer diertegels een cirkel vervolledigen in eenzelfde kleur, plaats je op die locatie een uitkijktoren. Ideaal voor jouw parkrangers om de dieren in de gaten te houden. Je kan met een medewerkertoken de waarde van een geplaatste dobbelsteen ook met 1 punt verhogen of verlagen.
Dieren in je park hebben is uiteraard niet voldoende, je hebt zo ook heel wat muiltjes te voeden. Dobbelstenen vertegenwoordigen voedsel voor dieren en kunnen bij de overeenkomstige kleur op een tegel geplaatst worden. Hoe hoger de waarde van een dobbelsteen, hoe meer voedsel er beschikbaar is en hoe meer punten je kunt scoren.
Bij de afsluit van het eerste seizoen (na 8 rondes) is het tijd voor een eerste tussenstand. Tel de waarde van alle dobbelstenen op, op voorwaarde dat deze ononderbroken tot aan de ingang van het park doorlopen. Noteer voor iedere speler de ‘toegangsscores’ op het scoreblok en start met de voorbereiding van het volgende spelseizoen.
In dit voorbeeld scoort de speler 22 punten met alle dobbelstenen (3+1+6+4+3+2+3) behalve de 2 aan de rechterzijde van het bord, omdat die niet verbonden zijn met de ingang van het park.
Net als in het eerste seizoen leg je elke ronde een tegel of dobbelsteen in de voorraadposten. Bij dit seizoen wil je echter zeker zijn dat je broedtegels, met een hartje op, binnen iedere habitat hebt liggen en dat deze tegels een dobbelsteen bevatten.
Je vermenigvuldigt de waarde van alle dobbelstenen uit een habitat met het aantal (van voedsel voorziene) broedplaatsen.
In dit voorbeeld scoort de speler 18 punten ((2+2+5)*2 broedplaatsen) voor de dieren in de savanne en 1 punt voor de panda’s. De zebra’s, poolvossen, herten, dolfijnen & nijlpaarden scoren geen punten omdat er ofwel geen broedtegel aanwezig is in de habitat of de broedtegel geen dobbelsteen bevat.
Na de 7de ronde van het 2de seizoen is het tijd om de financiën van elk park te vergelijken. Ieder park scoort, naast de toegangsscore, nog punten op 7 aspecten: de dobbelwaardes binnen de 4 soorten habitats, de waardes van de dobbelstenen rond een uitkijkpost, het aantal soorten dieren in een park en de missies. Hoe meer dieren er in een habitat aanwezig zijn, hoe beter ze fokken en hoe beter ze doorvoed zijn, hoe meer punten je scoort.
De speler met de meeste punten heeft het meest succesvolle reservaat gebouwd en krijgt de leiding over alle omliggende natuurreservaten.
Alles op zijn plaats :Dankzij de 10 opbergdoosjes die bij het spel zitten kan je alle componenten heel gestructureerd in de doos bewaren. Dit is visueel zeer bevredigend en is iets waar veel uitgevers nog wat van kunnen leren. Geen gedoe met sleeves, plastic zakjes of extra kosten om zelf inserts aan te schaffen.
Multiplayer solitair : Het spel faciliteert tot 6 spelers, maar eigenlijk is het een solitair spel waarbij iedereen een half uur lang naar zijn eigen dierenpark aan het staren is. De enige moment waarop je met andere spelers interageert, is wanneer je een voorraadbord doorschuift. Je kan uiteraard de andere spelers in de gaten houden en hopen dat ze een bepaalde dobbelsteen of tegel laten liggen, maar je hebt er geen enkele invloed op. Het spel komt wel de belofte na dat het snel speelt en weinig complexiteit met zich meebrengt naast de hoge ‘puzzelfactor’. Als je niet simultaan speelt, heeft de laatste speler echter een enorm voordeel omdat hij kan zien welke opties er volgende ronde naar hem doorgeschoven worden.
Educatief karakter : Het is allemaal leuk om naar dieren te gaan kijken in een zoo of een safaripark, maar dankzij dit spel leer je spelenderwijs ook iets bij over hoe de mens bepaalde diersoorten tot aan de afgrond van het bestaan heeft gedreven. Bij het spel zit een appendix met een korte uitleg over 22 bedreigde diersoorten.
Puzzelen met dieren, kleuren en cijfers : Als er iets is dat dit spel wel echt goed doet, is het een op-en-top eurogame zijn. Je bent tegels en dobbelstenen aan het neerleggen in een verwoede poging zo veel mogelijk punten bij elkaar te puzzelen. Welke dobbelsteen je waar mag plaatsen heeft weer een hele rits (obscure) regels die je in het begin van het spel toch wel doen fronsen. Voortplantingstegels aanvaarden enkel een dobbelsteen met 1 of 2 ogen (lees: weinig eten), want wanneer er niet voldoende eten is gaan dieren beginnen vogelen? Volgens ons zijn dieren net meer geneigd om zich voort te planten als er voldoende voedsel voor handen is, maar misschien hebben we niet goed opgelet tijdens de biologieles op school. Wiskundig gezien begrijpen we deze keuze wel, omdat broedtegels naast een scoretegel ook functioneren als een vermenigvuldiger.
Boekhoudkundige nauwkeurigheid : op het einde van het spel komt er behoorlijk wat rekenwerk aan te pas. Je scoort op zo veel verschillende manieren dat je er echt je hoofd bij moet houden. Je moet én torens bouwen én hoge dobbelstenen plaatsen én voldoende (geactiveerde) broedtegels op je bord krijgen binnen voldoende grote habitats. Soms wordt het tellen zo onoverzichtelijk dat je per gescoord onderdeel gebaat bent om die dobbelstenen van je bord te halen. De onderliggende wiskunde van het spel is echter zeer scherp uitgewerkt, je wordt bij iedere ronde verscheurd tussen kiezen voor een dobbelsteen of een dierentegel.
Beschik jij over een zilveren tong waarmee je iemand zonder moeite om je vingers kan winden? Dan ben jij een geboren hielenlikker en zal jij gegarandeerd winst slagen uit zo’n koninklijk banket. In Hielenlikkers van White Goblin Games nemen twee tot vijf spelers het tegen elkaar op om de beste mouwveger te worden.
Om het land goed te regeren, doet de koningin beroep op de diensten van zes prominente families: De Nachtegalen, De Karpers, De Herten, De Hazen, De Vlinders en De Padden.
Deze zes huizen staan elkaar echter naar het leven en vertrouwen elkaar voor geen haar. Ze doen er letterlijk alles aan om in de gratie van hun monarch te komen en als ze een rivaal daarbij in ongunst kunnen brengen, is dat mooi meegenomen! Ze hopen allemaal dat ze de vorst kunnen paaien met geschenken, beloftes van trouw of mooie woordjes. Er is echter maar ruimte voor één speler die als rechterhand voor de koningin kan dienen.
Voor het banket van deze potentaat moet de tafel uiteraard netjes gedekt zijn. Rol de speelmat uit zodat de tafel van de koningin in het midden van het speelveld ligt en iedereen er goed bij kan. Aangezien intrige en geheimen troef zijn aan het hof, ontvangt elke speler een witte & blauwe missiekaart die ze van elkaar geheim moeten houden. De missies beïnvloeden je keuzes tijdens het spel en zullen mogelijks extra punten opleveren bij de puntentelling.
Het aantal spelers heeft rechtstreeks invloed op de trekstapel. Met twee spelers speel je Hielenlikkers met 60 hovelingkaarten. Wanneer je met het maximale aantal spelers aan tafel schuift, worden alle 90 kaarten gebruikt.
Voordat je je familieleden er op uit stuurt, moet je weten dat sommige hovelingen speciale talenten kunnen inzetten. Je herkent deze kaarten aan de iconen in de hoeken van de kaart.
Edellieden : Een extra donatie aan de schatkist valt altijd in de smaak bij het hof. Deze familieleden leggen extra gewicht in de schaal en tellen bij het einde van de telling voor 2 kaarten.
Spionnen : Kennis is macht en wie weet welke snode plannen jouw tegenstanders in de schaduw van de feestzaal smeden? Spionnen worden gedekt uitgespeeld. Je tegenstanders hebben dus geen idee tot welke familie die gedekte kaart behoort. Misschien kunnen jouw spionnen het tij in jouw voordeel doen keren bij de laatste ronde van het spel.
Moordenaars : Er gebeuren allerhande duistere zaken bij de hofhouding van de vorst. Soms verdwijnt er iemand spoorloos. Als je een moordenaar speelt, moet je een kaart uit diezelfde zone verwijderen uit het spel. Ideaal om concurrenten te elimineren.
Bewakers : Sommige hovelingen hebben een zware militaire opleiding genoten en laten zich niet verrassen door de verborgen messen of het vergif van de moordenaars. Deze kaarten zijn immuun voor moordenaarskaarten.
Om een beurt te starten neemt de actieve speler drie kaarten op hand. De getrokken kaarten plaats je vervolgens telkens in een andere speelzone. De volgorde waarin je je hovelingen ergens naartoe stuurt, bepaal je zelf.
De drie zones waar je een kaart moet plaatsen zijn jouw eigen speelgebied, het speelgebied van een andere speler of de tafel van de koningin. Bij de eerste twee gebieden volstaat het om de kaart bij de speler in kwestie neer te leggen. Bij de tafel van de koningin moet je kiezen of je de kaart boven of onder de speelmat plaatst. Kaarten boven de mat dragen bij aan de faam van de familie, maar kaarten onder de mat brengen een familie in diskrediet.
Zodra de laatste kaart gespeeld is, wordt het banket afgerond en laat iedereen zich voldaan achterover zakken in zijn stoel. Voor sommige families is het tijd om gelukzalig uit te buiken, maar voor sommige draait de avond op een sisser uit!
Om te weten of de koningin een familie gunstig gezind is of niet, kijk je naar het aantal kaarten die boven en onder de speelmat liggen. Dit is ook de moment waarop de maskers afvallen en de spionnen bij hun familieleden aan tafel schuiven. Wanneer een familie meer kaarten boven de speelmat heeft dan eronder, is deze familie hooggewaardeerd. Liggen er meer kaarten aan de onderkant, dan valt de familie uit de gratie. Als er evenveel familieleden boven als onder de tafel liggen, blijft dit huis neutraal in de machtsstrijd.
Elke kaart van een hooggewaardeerde familie in jouw persoonlijk gebied levert je één punt op. Voor elke kaart van een uit de gratie gevallen familie in jouw zone scoor je minpunten. Tot slot worden de geheime missies onthuld en de puntensaldo’s bekend gemaakt. De speler met de meeste punten wint het spel en neemt plaats aan de rechterhand van zijn koningin.
Intrige & verraad :Perfect aansluitend bij het thema kan je jouw tegenspelers niet vertrouwen. Hoewel ze je de ene moment een ogenschijnlijk goede kaart geven, duwen ze je de volgende beurt genadeloos de afgrond in. Het spel zit boordevol venijn en take that elementen. Toch iets om rekening mee te houden wanneer je jouw medespelers uitkiest. Kan jullie vriendschap het verraad aan?
Tafelkleed van de koninklijke tafel : Thematisch is dit een zeer mooie toets maar de kwaliteit voelt alles behalve koninklijk aan. Het is moeilijk om de speelmat mooi glad te krijgen aangezien ze een beetje opgepropt zit in de kleine doos.
Vorstelijk artwork : De kaarten zijn prachtig vormgegeven door de hand van Noëmie Chevalier. Ieder type kaart en elke familie heeft een uniek design. De kaarten zijn allemaal voorzien van foil elementen, wat weer aansluit binnen het thema. De kaarten zijn niet volledig blinkend, maar elke familie wilt toch met zijn meest schitterende sierraden en erfstukken pronken tijdens het banket.
Lastige/listige keuzes : Omdat je iedere beurt verplicht bent om een kaart aan een andere speler te geven, moet je soms lastige keuzes maken. Soms trek je drie kaarten die je maar al te graag allemaal bij jezelf zou spelen, maar dat mag nu eenmaal niet! Toch kun je die goede kaarten soms in jouw voordeel gebruiken om een tegenstander een vals gevoel van veiligheid te geven. Zo kan je een edellied in iemand zijn spelersgebied spelen, om dit huis vervolgens uit de gratie te laten vallen.
Spionage : Het blind uitspelen van spionkaarten verhoogt de spanningsfactor van het spel. Je tegenspelers denken misschien dat ze gaan scoren met een bepaalde familie, maar een extra spion aan de tafel van de koningin kan dat plannetje snel dwarsbomen.
The world is changed. I feel it in the water. I feel it in the earth. I smell it in the air...
Gelukkig voor ons was de verandering die Galadriel voelde de komst van een nieuw, fantastisch bordspel! Repos Production steekt 7 Wonders Duel in een LOTR jasje met ‘The Lord of the Rings – Duel for Middle-Earth’.
Je wandelt niet zomaar Mordor binnen, maar misschien dat je als kleine Hobbit net onopvallend genoeg bent om langs de woeste hordes van Sauron te glippen. In Lord of the Rings – Duel mag de ene speler de booswicht zelve spelen en de andere zijn beste Samwise Gamgee ‘po-ta-toes’ impressie nog eens bovenhalen.
Een goed verhaal kent een begin, een midden en hopelijk ook een einde. Bij een goed bordspel is dat niet anders. Het begin start bij de voorbereiding van het speelveld. Verdeel de speelkaarten per hoofdstuk, draai 3 locatietegels om, leg het speelbord met de bijhorende volkerenfiches klaar en plaats het ring-spoor zodat iedereen er goed bij kan. Geef elke speler tot slot zijn meeples en een startsaldo aan munten. The Fellowship krijgt 2 legioenen in Ardor en Sauron plaatst 2 orcs in Mordor.
LOTR Duel wordt gespeeld in 3 hoofdstukken. Per hoofdstuk wordt 1 van de 3 decks kaarten gebruikt en in een speciaal patroon gelegd waarbij kaarten alternerend open of gedekt zijn.
Beginnende met de speler die de rol van Sauron op zich neemt mogen spelers tijdens hun beurt een open kaart uit het patroon nemen of een locatietegel kopen.
Om een kaart uit het speelveld weg te nemen, moet die kaart aan een aantal voorwaarden voldoen. De kaart moet om te beginnen open op tafel liggen. Vervolgens mag de kaart niet (gedeeltelijk) bedekt worden door een andere kaart.
Zodra je een kaart kiest, mag je deze aan jouw persoonlijk speelgebied toevoegen of verkopen voor munten gelijk aan het cijfer van het hoofdstuk. (1 munt voor een hoofdstuk 1 kaart, 3 munten voor eentje uit het 3de hoofdstuk).
Sommige kaarten zullen munten of vaardigheden kosten. Vaardigheden zijn grondstoffen die je verzamelt door grijze kaarten aan je gebied toe te voegen. Als je niet de nodige vaardigheden hebt, kan je per ontbrekend symbool 1 munt afgeven om de kaart alsnog te kopen.
Als de door jou gekozen kaart nu gedekte kaarten vrijspeelt, moet je die onthullen om jouw beurt mee te beëindigen.
Er zijn 6 verschillende soorten kaarten, elk met een eigen kleur en doel binnen het spel.
Grijze vaardighedenkaarten :
deze kaarten geven je een vaardigheid in het afgebeelde symbool (moed, leiderschap, kracht, sluwheid of kennis).
Gele schatkaarten :
ook in Midden-Aarde heb je geld nodig om rond te komen. Een gele kaart geeft je het afgebeelde aantal muntstukken.
Blauwe ringkaarten :
uiteraard draait het in deze versie om de Ene Ring. Sauron wilt maar al te graag herenigd worden met zijn juweel, terwijl Sam & Frodo het kosten wat het kost uit handen van de Nazgûl moeten houden en naar Mordor moeten geraken.
Verplaats jouw figuren evenveel plaatsen op de ring-track als er ringen op de kaart weergegeven zijn.
Groene volkerenkaarten :
dit zijn de volkeren van Midden-Aarde met wie je een verbond kan sluiten om samen te strijden.
Zodra je 2 groene kaarten van dezelfde soort hebt, mag je 2 alliantiefiches van dat volk bekijken en er eentje bijhouden. Zo’n fiche geeft je een eenmalig of terugkerend voordeel doorheen het spel. Ben je in staat om 3 verschillende volkeren te overtuigen van jouw doel, dan neem je 1 fiche van elk desbetreffend volk en mag je er eentje bijhouden.
Rode strijdkaarten :
de weg naar de overwinning gaat niet zonder slag of stoot. Plaats/beweeg het aantal troepen in de aangegeven gebieden. Als hier al troepen van je tegenstander aanwezig zijn, wordt het uitgevochten tot er maar 1 speler overblijft in dat gebied.
Paarse strategiekaarten :
Net als de rode kaarten hebben deze kaarten invloed op het strijdtoneel. De paarse kaarten zullen vooral munten en eenheden van je tegenstander afnemen.
Even op uitstap naar Minas Tirith? Naast de 20 hoofdstukkaarten zijn er ook 3 locatietegels beschikbaar. Je mag in plaats van een kaart ook kiezen om een locatie te nemen door de nodige vaardigheden en/of munten te betalen om de afgebeelde effecten te kunnen activeren.
Voor zowel de kaarten als de locaties geldt dat deze niet aangevuld worden na jouw beurt. Er worden pas nieuwe tegels en kaarten op het veld uitgespeeld wanneer een hoofdstuk ten einde is. Telkens wanneer de laatste kaart van het veld wordt genomen is het hoofdstuk afgesloten.
Plaats vervolgens het volgende deck met kaarten in het bijpassende patroon en vul de locaties aan tot er weer 3 beschikbaar zijn.
Het spel is onmiddellijk afgelopen als er aan 1 van de 3 voorwaarden voldaan wordt.
Wanneer de speler een bondgenootschap met alle 6 volkeren van Midden-Aarde heeft gesloten, is het voor de tegenpartij onbegonnen werk om nog weerstand te bieden. Als Sauron wil je alle volkeren onder jouw heerschappij krijgen. Als Frodo & Sam reken je net op een verbond tussen mensen, dwergen en de andere bewoners van Midden-Aarde om jullie bij te staan tegen de kwade invloed van Sauron.
Heeft een speler in alle 7 gebieden op het speelbord minstens 1 toren of soldaat staan, dan is de strijd voor Middle-Earth gestreden en wint de desbetreffende speler.
Dit is de enige overwinningsconditie die verschilt afhankelijk van welke rol je speelt. Sauron wint als zijn Nazgûl Frodo & Sam inhalen op hun tocht naar Mount Doom. Als de Fellowship win je het spel als je de vulkaan bereikt en de Ene Ring in het vuur gooit.
In het uitzonderlijke geval dat er na het derde hoofdstuk van het spel nog geen winnaar is, wint de speler die in de meeste gebieden op het bord aanwezig is.
Meerdere, gebalanceerde wegen naar de overwinning : in tegenstelling tot de One Ring, is het hier niet one strategy to rule them all. Gelukkig maar zelfs! Beide spelers kunnen op 3 verschillende manieren winnen en de kans dat je elke keer je speelt een andere overwinningsconditie aan bod ziet komen is zeer reëel. De balans tussen de twee kanten van het spel is ook in rekening gebracht. Het is niet of amper voelbaar of The Fellowship of Sauron meer kans heeft om het spel te winnen.
Snel & toegankelijk speeltempo : net als bij de originele 7 Wonders Duel ligt het tempo van het spel enorm hoog. De geschatte speelduur van 30 minuten (of 15 minuten als je écht weet waar je mee bezig bent!) is ideaal voor een spel met 2 spelers. Je bent geen tijd kwijt aan obscure regels en uitzonderingen.
Eenvoudige veldslagen zonder geluksfactor : Zodra jouw troepen een gebied waar je tegenspeler aanwezig is binnenmarcheren, draait het uit op een robbertje vechten waarbij maar een regel telt : wie heeft de meeste soldaten. Er komen geen dobbelstenen, extra kaarten of berekeningsmechanismen aan te pas. Als jij 3 soldaten hebt en je tegenstander heeft er 2, dan verliezen jullie elk 2 meeple en plaats je jouw overgebleven eenheid in het gebied.
Herspeelbaar : Ieder hoofdstuk heeft 23 kaarten, maar er zullen er telkens 3 gediscard worden wanneer je het patroon legt. Die willekeurige samenstelling van het deck alsook het patroon aan open en gedekte kaarten zorgen ervoor dat het spel elke keer anders is wanneer je het speelt.
Cashgrab reskin of stand-alone parel : Toen dit spel aangekondigd werd, stond de spellengemeenschap onmiddellijk in rep en roer. Voor sommigen ging dit spel zonder twijfel een hit worden, terwijl anderen bang afwachtte of het een reskin ging zijn van 7 Wonders Duel zonder enige meerwaarde. Er zijn gelukkig wel verschillen tussen de 2 spelen, hoewel het basismechanisme van de 7 Wonders reeks behouden blijft. In grote tegenstelling tot de 7 Wonders versie, zijn hier absolute wincondities. Voldoe je aan een voorwaarde, dan win je en is het spel gedaan. Er is geen omslachtig gedoe met punten en dergelijke aanwezig bij LOTR Duel. Kortweg kan er dus gezegd worden dat het meer is dan een snelle rebranding en het spel ook echt meerwaarde biedt.
Nazgûl op de hielen : De plastic tray voor de queeste van Sam & Frodo is een zeer visuele herinnering dat de Nazgûl je altijd op de hielen zitten. Bij de start van het spel denk je allicht dat ze je nooit inhalen, maar naarmate The Fellowship hun reis naar de berg voortzet komen die zwarte ruiters verdacht snel dichterbij. Het lijkt wel alsof ze door een kwade kracht worden voortgestuwd! De spanning is echt te snijden wanneer er nog maar een 4-tal vakken tussen de 2 groepen zit.
Bekijk ook zeker het The Lord of the Rings : The Fellowship of the Ring trick taking game !
Zo typisch, dan heb je eindelijk eens een schat gevonden en dan beslist dat eiland weer om te gaan zinken en krioelt het water plots van de zeebeesten die jou een lekker hapje vinden!
Niet iedereen is zo’n waaghals als Indiana Jones of Nathan Drake om mysterieuze schatten na te jagen. In Survive The Island door Zygomatic (verspreid door Asmodee) kruip jij in de huid van zo’n fortuinzoeker. Uiteraard is het pas een avontuur als er een beetje spanning bij komt kijken.
Zodra je de schatten gevonden hebt, slaat het noodlot toe. Je wordt deze keer niet achterna gezeten door terroristische organisaties, rollende stenen of kannibalen, maar wel door verzengend hete lava en monsters! Het eiland zinkt razendsnel naar de bodem van de zee en eeuwenoude wezens ontwaken om de relieken te beschermen.
De aarde werd zogezegd in een week geschapen; om dit verraderlijke eiland vorm te geven hebben we echter maar een paar minuten nodig. Schud de 40 eilandtegels en plaats ze gedekt in een willekeurige volgorde op het spelbord binnen de aangegeven zone.
Iedere speler krijgt 2 vlotten en leidt een bemanning van 10 avonturiersmeeple, die elk iets waardevols van het eiland proberen te redden. Plaats om de beurt 1 avonturier op een vrije eilandtegel. Bij 5 spelers (i.e. 50 avonturiers) is het toegestaan een veld te kiezen waar al een meeple aanwezig is van zodra alle 40 eilandtegels bezet zijn.
Onderaan elke meeple staat een waarde tussen 1 en 5 genoteerd. Dit is hoeveel punten de schat van het bemanningslid waard is als je hem tijdig van het eiland krijgt. Zodra een meeple op het bord staat, mag je niet meer kijken welke waarde hij heeft! Onthoud dus goed welke avonturier je waar neerzet.
Nadat alle schattenjagers op het bord staan, moeten de vlotten om de beurt op een aangrenzend waterveld geplaatst worden. Tot slot plaats je de zeeslangen op de daarvoor voorziene velden en leg je de overige monsters & vlotten binnen handbereik. Maak je geen illusies, ze zullen je snel genoeg het leven zuur komen maken.
Tijdens je beurt mag je 0 tot 3 verplaatsingen uitvoeren met jouw bemanningsleden. Dit mag eenzelfde meeple zijn of verspreid worden over verschillende meeple.
Zolang jouw meeple start en eindigt op een eilandtegel, mag je deze zo veel vakjes verzetten als je nog acties hebt. De aanwezigheid van andere meeple zijn geen hinderende factor voor jouw bewegingen.
Je kan een avonturier in het water laten springen of terug aan land laten kruipen. Zwemmen in de oceaan is echter veel vermoeiender dan door de jungle of over het strand lopen. Je mag een meeple tijdens je beurt dan ook nooit meerdere keren laten zwemmen.
De laatste bewegingsoptie is het besturen van een leeg vlot of een vlot waarop jij minstens evenveel meeple hebt als een tegenspeler. Een vlot kan evenveel velden verplaatsen als je nog acties over hebt. Zodra een meeple zich naar een veld met een vlot beweegt (en er nog plaats aan boord is), wordt de avonturier direct aan boord geplaatst.
Zodra de beweegacties afgerond zijn, stijgt het water onverbiddelijk. Kies een eilandtegel en draai deze om. Hierbij moeten eerst alle strandtegels en vervolgens de bostegels omgedraaid zijn alvorens je de bergtegels mag beginnen omdraaien.
Bekijk in het geheim het effect van de net omgedraaide tegel. Is het een rood effect, dan moet je dit onmiddellijk uitvoeren. Een groen effect mag je bewaren voor tijdens een volgende ronde.
De rode effecten zorgen ervoor dat er een vlot ontdekt wordt of er haaien & Kaiju opduiken. Kaiju mag je vrij vertalen als ‘mysterieus legendarisch beest’. De effecten die je kan opsparen kunnen ook je leven redden. Misschien vond je een extra paar roeispanen om sneller mee te kunnen varen of helpt een dolfijn je dichter naar het vaste land toe.
Ze hebben lang genoeg geduldig aan de zijlijn gestaan. Nu is het de beurt aan de monsters om in actie te schieten. De actieve speler werpt de dobbelsteen en verplaatst het monster dat hij heeft gerold. Ieder wezen heeft zijn eigen doelwitten en vormt op die manier een andere bedreiging.
Zeeslangen verplaatsen zich uitsluitend in het water en schakelen vlotten en zwemmers in hun gebied uit. Enkel aan land ben je veilig voor deze griezels.
Haaien hebben gelukkig nog altijd geen pootjes gekweekt en kunnen je aan land of op een vlot niet deren. Als je in het water ligt kan je maar beter maken dat je weg bent als je niet opgevreten wilt worden.
Kaiju zijn gigantische wezens die zowel in het water als op het land kunnen voortbewegen. Wanneer een Kaiju een vlot kruist zinkt het, net zoals bij een zeeslang, maar deze keer blijven alle avonturiers in leven. Tot slot worden alle meeple of zeemonsters in het gebied waar de Kaiju eindigt een veld verder weg geduwd.
Zodra een derde vulkaan uitbarst, is het spel afgelopen. Er worden geen rondes afgewerkt of beurten afgerond. Meeple die nog niet op het vaste land geraakten, zijn helaas verloren en scoren geen punten.
De spelers tellen de schattenwaardes van hun geredde meeple op en de speler met de meeste punten is de winnaar.
Adrenaline rush : Hoe je het ook draait of keert, Survive The Island weet je adrenalinepeil de hoogte in te jagen. Je moet niet enkel zien dat je van het eiland af geraakt, maar ook dat de monsters je niet beet krijgen. Voor je het goed en wel beseft liggen de helft van jouw meeple in het water te dobberen tussen de slangen en de haaien. Helaas zijn jouw avonturiers geen zwemkampioenen zoals Michael Phelps.
Grote geluksfactor : Het spel kent een redelijk grote geluksfactor. Hoe de tegels liggen, waar de vlotten liggen, welk monster er door de dobbelsteen geactiveerd wordt, enz… Op de achterzijde van de tegels staan 10 verschillende effecten waarvan 5 meteen uit te voeren en 5 die je mag opsparen. Het kan dus een tijdje duren voordat de zeeslangen steun krijgen van andere monsters.
Verscheidenheid aan acties : Net zoals eerder aangehaald, zijn er 10 verschillende effecten op de tegels verstopt. Dit zorgt voor voldoende afwisseling en stelt de spelers ook genoeg optionele bonusacties ter beschikking. De basismechanismen van het spel zijn eenvoudig en duidelijk, want meer is er ook niet nodig.
Braintraining : Onthouden welke schattenwaarde elke meeple had is een echte uitdaging voor je brein. Ben je zeker dat het vlot dat je naar de redding stuurt niet eentje is met allemaal lage puntenscores? Dit memory-aspect van het spel is leuk maar vrijwel onbegonnen werk om in acht te nemen indien je met 2 spelers speelt en elk 20 meeple beheert. Het dwangmatig onthouden van welke meeple wat waard is kan een deel van de spelpret bederven, maar je kan ook gewoon spelen en op het einde kijken wie er het meeste punten gescoord heeft.
3D-spelbord : Hoewel het effect misschien minimaal is, zorgt het feit dat de 3 soorten eilandtegels een klein hoogteverschil hebben voor een leuk 3D-effect op de tafel. Je krijgt echt het gevoel alsof het eiland langzaam wegzakt in het water. Dit leent zich perfect tot een versie met 3D-geprinte tegels zoals we eerder al hebben gezien bij Terraforming Mars of Catan. Wist je dat de originele versie van dit spel (Escape from Atlantis) al 3D-eilandtegels had?
Tactisch inzetten van zeemonsters : Door zeewezens te verplaatsen kan je de doorgang voor een tegenstander moeilijker maken. Het wordt vooral leuk wanneer je dankzij de verplaatsing van een Kaiju nadien nog een haai of een zeeslang kan verplaatsen om zo een kettingreactie te creëren. Zo raak je met wat geluk in 1 beurt van meerdere avonturiers van je tegenspelers af.
Ah, vakantie! We dromen ervan tijdens saaie werkdagen en hunkeren ernaar wanneer de vorige verlofperiode nog maar net achter de rug is. Josh Wood zijn vakantie naar Japan viel een paar jaar geleden dankzij COVID helaas in het water. Wat doe je dan met al die voorbereiding? Gooi je al dat opzoekwerk zomaar in de vuilbak of beslis je om er dan maar een bordspel over te maken? Gelukkig voor ons koos Josh voor de laatste optie. Nu kunnen we met Let’s Go! To Japan door Alderac Entertainment Group zelf een reisje plannen. (Het spel werd in het Nederlands uitgegeven door White Goblin Games)
Er zijn mensen die zelf een reis op voorhand tot in de puntjes moeten uitstippelen, en er zijn er die alles zijn beloop laten gaan en ter plaatse wel zullen zien waar ze eindigen die dag. Ben jij zo’n minutieuze regelaar of eerder een avonturier die er zonder voorbereiding op uit trekt?
Elke speler krijgt bij de start de nodige spelelementen : een spelersbord & gemoedstracker (incl. stress- en relaxtoken) in zijn kleur, 5 belevenistokens, een gratis treintoken en 6 tokens om mee aan te geven welk soort activiteit je die dag hoopt te beleven.
De startspeler neemt zijn 6 dagtokens en plaatst er willekeurig eentje per dag. Alle andere spelers kopiëren deze volgorde, zodat de dagdoelen voor iedereen dezelfde zijn. Plaats de belevenisfiches op de 0-positie, waar ze blijven tot aan de laatste fase van het spel. Schud het Tokio- en Kyotodeck en plaats ze in aparte stapels binnen handbereik. De setup is hiermee afgerond, ikimashou !
Goed begonnen is half gewonnen zeggen ze wel eens. Iedereen reist op zijn manier, maar een beetje vooruitdenken is bij dit spel wel wenselijk als je punten wilt scoren.
‘Let’s Go! To Japan’ speel je in 13 rondes waarbij je doorgaans 3 hoofdacties uitvoert: kaarten nemen, kaarten spelen en kaarten doorgeven.
Afhankelijk van de ronde zal je een aantal kaarten van de decks moeten trekken of de kaarten die je bij eerdere rondes van een tegenspeler ontving op hand moeten nemen. Van waar en hoeveel kaarten je op hand neemt, staat visueel aangegeven op de rondetracker.
In de eerste 4 rondes van het spel neem je 1 Kyoto- & 1 Tokiokaart, maar mag je slechts 1 van de 2 uitspelen.
Zo’n reisje naar de andere kant van de wereld is niet goedkoop, dus je wilt er het meeste uit halen. Plaats een activiteitkaart op een dag naar keuze. Hou daarbij rekening met het beoogde doel van die dag: wil je een culturele of eerder een culinaire dag beleven? Zodra een kaart geplaatst is, kan deze nooit meer van positie veranderen. Er kan wel een kaart voor of achter geplaatst worden.
Bij het plaatsen van je kaarten wil je dus rekening houden met de symbolen die zowel boven- als onderaan de kaarten staan. De symbolen vanboven blijven heel het spel zichtbaar, maar enkel de symbolen onderaan de onderste kaart zijn van kracht.
Om te vermijden dat je jezelf voorbij raast, mag je maar 3 activiteiten per dag doen. Zodra je een 3de kaart op een dag neerlegt, controleer je onmiddellijk of je het dagdoel bereikt hebt. Dit doe je door het symbool op je dagschema te vergelijken met de symbolen op de door jou gespeelde kaarten voor de dag in kwestie. Hoe meer overeenstemmende symbolen, hoe krachtiger de bonus die je kan activeren.
Je mag altijd opteren om een lagere bonus te activeren, maar je kan ze nooit met elkaar combineren. De enige manier om een dag met 4 activiteiten te hebben is door bij de 3+ dagbonus voor een extra wandeling te kiezen.
Ben je niet tevreden met de kaarten die je ontving, dan heb je 2 mogelijkheden om daar iets aan te doen. Indien je over onderzoeksfiches beschikt, kan je er zo eentje opofferen om 3 kaarten van de decks te trekken, om er daarna onmiddellijk 3 weg te gooien. Met een beetje geluk heb je nu wel een activiteit op hand die binnen jouw beoogde plannen past.
De andere optie is om een wandeling te maken. Soms is een beetje vrije tijd tijdens een vakantie geen overbodige luxe en wie weet welke onverwachte activiteit jouw pad kruist. Neem een Kyoto- of Tokiokaart en plaats deze gedekt op een dag. In ruil voor deze actie moet je een kaart uit jouw hand discarden.
De resterende kaart(en) plaats je gedekt op het bord van de volgende speler. Deze kaarten zijn niet beschikbaar voor die speler, tenzij de ronde zegt dat hij hiervan kaarten moet trekken.
Zodra de 13de ronde afgerond is, en iedereen dus 18 activiteiten gepland heeft, is het tijd om je valiezen in te pakken en op reis te gaan. Neem de scoreblok en overloop per dag per speler welke activiteiten jullie doen.
Om te beginnen verplaats je jouw belevenisfiches telkens dit symbool op een activiteit voorkomt. Hetzelfde geldt voor jouw stress- & relaxmeter uiteraard. Als je stress krijgt omdat je te veel geld uitgeeft, zal dat je minpunten opleveren. Maar als je lekker ontspant in een zen tuintje, kan je bonuspunten krijgen.
Kijk op het einde van de dag telkens of je met het hoogtepunt van je dag nog extra bonuspunten verdient. Onderaan de 3de kaart op jouw dagplanning staan extra voorwaarden vermeld waar je aan moet voldoen voor het einde van die dag. Je kijkt hierbij naar de betreffende symbolen van de huidige dag én alle voorgaande dagen.
Ten slotte moet je tijdens jouw reis ook af en toe een verplaatsing doen. We kunnen onszelf nog altijd niet van Kyoto naar Tokio teleporteren. Iedere keer dat jouw activiteiten, binnen dezelfde dag of tussen verschillende dagen, van locatie wisselen, moet je de trein nemen. Indien je over een eersteklas ticketje beschikt, geeft dit je punten en kan je tijdens de 2 uur durende rit even ontspannen. Maar als je een normaal ticket hebt, zadelt dat je met 2 minpunten op.
De speler die de meeste punten verzamelt, gaat niet enkel naar huis met een rugzak vol prachtige reisherinneringen, maar ook met de overwinning.
Reiskriebels verzekerd : Als je nog niet van plan wasom een tripje naar Japan te maken, zal je na dit spel gegarandeerd last hebben van reiskriebels. De keuzestress die je bij het opstellen van een (echte) reisplanning voelt wordt perfect overgedragen naar het spelmechanisme. Je wilt zo veel mogelijk uit je dag halen maar weet dat je soms iets moet opofferen. Je kan helaas niet alles doen & zien op een weekje tijd. Reden te meer om nadien nog eens terug naar Japan te reizen dan maar!
Up-tempo : Als je leest dat er 13 rondes plus een scorefase zijn, denken we onmiddellijk dat we minstens een uur of 4 bezig zullen zijn, maar zodra je de regels onder de knie hebt, is er niet veel dat het tempo van het spel nog kan belemmeren. Er is quasi geen downtime, behalve wanneer iemand lang twijfelt over welke kaart hij waar gaat spelen. Dankzij het beperkte aantal kaarten die je op hand hebt en het feit dat gespeelde kaarten nooit meer verplaatsen zijn je keuzes enorm beperkt.
Japans minimalisme : Japan is alom gekend voor het nastreven van een minimalistische levensstijl. Dit element is nergens te bespeuren bij Let’s Go! To Japan. Hoewel er geen overvloed is aan tokens en mechanismen, ligt er wel een uit de kluiten gewassen spelersbord voor je neus, waar je gedurende 90% van het spel niets mee mag doen. Het puntenspoor & de stressmeter worden pas helemaal op het einde van het spel benut. De enige moment dat je het bovenste deel van je bord tijdens de eerdere delen van het spel benut, is voor de dagbonussen.
4x solo-mode : Hoewel het spel een zekere vorm van drafting ingebouwd heeft, is er amper tot geen interactie tussen de spelers. Je geeft meestal kaarten door die je zelf niet wilt, ongeacht of je tegenstander die nu wel of niet kan gebruiken. Je bent vrijwel het hele spel door alleen maar bezig met je eigen reisschema. Het spel heeft een solovariant, maar aangezien er al zo weinig interactie is, voelt deze misschien weinig verschillend aan met de gewone variant.
Klaar voor andere bestemmingen : De opzet van het spel is zo uitgewerkt dat het nagenoeg volledig gerecycleerd kan worden voor andere reisbestemmingen. Een ‘Let’s Go! To Korea’ of ‘Let’s Go! To Italy’-versie zou zonder al te veel wijzigingen in de winkelrekken kunnen liggen. Pas de symbolen op de voorkeurstokens aan en pas de activiteiten aan naar versies die overeenstemmen met de nieuwe steden en klaar. Als Ticket To Ride het kan, waarom deze serie dan niet.
Cultureel verrijkend : Of je nu een rasechte otaku bent of gewoon naar Japan wilt voor de architectuur, er is voor ieder wat wils in de ruime keuze aan activiteitkaarten. Je zal bij het plannen van je reis zonder twijfel een paar activiteiten tegenkomen waar je zelf nog niet aan gedacht had om aan jouw echte reisplanning toe te voegen.
Water, Aarde, Vuur, Lucht. Niet de Avatar, maar wel de geesten kunnen je deze keer naar de overwinning leiden. Betreed in het nieuwe spel van Space Cowboys de wereld van de geesten en ga mee op een spirituele reis naar de Inori Vallei van Mathieu Aubert & Théo Tivière.
Er bevinden zich in de Inori Vallei, in de schaduw van de immense heilige boom, twee tot vier dorpen. Als dorpsoude kijken de bewoners naar jou om hen te leiden en ervoor te zorgen dat ze in voorspoed en vrede kunnen leven. De beste manier om dat te doen is door de geesten van de vallei aan jouw kant te krijgen. Die geesten zijn jullie doorgaans goedgezind, althans als je hen meer offers brengt dan de andere dorpen!
Ieder jaar bouwen de dorpelingen altaars om de geesten die in de vallei wonen te eren, in de hoop hun gunst te komen.
Inori is een relatief eenvoudig spel om te spelen en klaar te zetten. Het minimalisme en de eenvoud zijn mooi in lijn met de vormgeving van het spel. Om alles nog iets vlotter te laten gaan, hebben de ontwerpers de doos zo in elkaar gestoken, dat alle geestkaarten een eigen vak hebben om ze op voorhand al te sorteren.
Midden op het bord worden drie startkaarten onthuld die elk één van de zes geesten uit de vallei vertegenwoordigen. Aan de wortels van de heilige boom plaats je twee gunsttokens van de geesten die niet aanwezig zijn bij de getrokken startkaarten. Iedere geest heeft in dit spel namelijk een tegenpool met wie hij bij de start van het spel niet samen aanwezig kan zijn: licht & duisternis, water & vuur, wind & aarde.
Iedere speler kiest een kleur en legt de daarbij horende meeple voor zich neer. Afhankelijk van het spelersaantal worden er vijf tot zeven meeple gebruikt. De overbodige stukken verdwijnen terug in de doos. Alle spelers plaatsen nu telkens één van hun meeple in het veld naast de startkaarten. Deze extra workers worden op het einde van iedere ronde aan je voorraad toegevoegd.
Plaats ten slotte alle kaarten, altaar-, rune- en gunsttokens per soort naast het bord. Met de setup achter de rug, zijn de geesten klaar om jullie giften en lofgezang te ontvangen.
Het spel wordt gespeeld in vier rondes (seizoenen) die voortduren tot iedereen al zijn werkers geplaatst heeft. Tijdens je beurt voer je telkens één verplichte actie (altaar bezoeken / de heilige boom beklimmen) uit die je kan uitbreiden met één of meerdere optionele acties (runetokens spelen).
Om de geesten te eren bezoek je hun altaars en plaats je offers aan hun schrijn. Dit doe je door een meeple op te offeren en op de kaart in het midden van het spelbord te plaatsen. Maak je geen zorgen, het zijn gelukkig geen menselijke zoenoffers, je bent je meeple niet voor de rest van het spel kwijt!
De geesten geven en de geesten nemen, want op ieder altaarveld staat een beloning voor wie daar bidt. Indien er een doorstreept icoon onder het veld staat, betaal je een prijs om daar te mogen mediteren. Een doorstreepte gunsttoken kost je dus één gunst van de afgebeelde kleur. Als je niet in staat bent die kost te dragen, dan moet je een andere plek zoeken om de geest te bewieroken.
Zoals bij de meeste worker placements zijn de altaarvelden de locaties op het bord waar jouw meeple iets kan uitvoeren. De geest die je aanbidt beloont je voor jouw offers met het afgebeelde effecten.
De heilige boom in het midden van de vallei is misschien de ideale plaats om een extra altaar te plaatsen. Zo’n plechtige plaats zal de geesten vast wel kunnen bekoren!
Wanneer je in de boom klimt, plaats je een meeple op een beschikbaar veld. Indien er op het gekozen veld nog geen altaar aanwezig is, moet je hier één van de nog beschikbare altaartegels toevoegen. De boom schenkt beloningen in de vorm van gunsttokens, runen, punten of extra meeple om direct ergens op geestkaarten te plaatsen.
De druïdes van vroeger, die de vallei lang geleden verlieten, communiceerden met de geestenwereld via magische runen. Soms lacht het geluk je toe en kan je deze eeuwenoude runen op een steen in het bos terugvinden.
Je mag tijdens jouw beurt kiezen om een runetoken te onthullen om het daarop afgebeelde effect uit te voeren. Je mag dit voor of na de verplichte actie doen. De effecten variëren van het krijgen van extra gunsttokens tot het verjagen van een tegenstander naar een ander altaarveld. Hou je jouw runen liever geheim tot op het einde van het spel? Dat kan ook!
Terwijl jullie hard werken aan jullie eerbetoon, gaat de tijd genadeloos verder en veranderen de seizoenen in de vallei. Op het einde van iedere ronde wordt het seizoen afgesloten en kijken de geesten of ze jullie goed- of kwaadgezind zijn.
Als alle altaars op een kaart afgeladen zijn met offers, is de geest tevreden gesteld en zal hij het volgende seizoen maar al te graag nog meer offers in ontvangst nemen. In dit geval scoren alle spelers die op deze kaart offers brachten een punt per gunsttoken van de kleur van de geest. Daarna verwissel je de kaart met een nieuw exemplaar van dezelfde kleur.
Wanneer niet alle altaars gebruikt werden, zal de geest zijn ongenoegen uiten en jullie volgend seizoen de rug toe keren. Gelukkig voor jullie wordt zijn plaats dan onmiddellijk ingenomen door zijn tegenpool. Verwijder de kaart zonder punten te scoren en leg een kaart van de andere kleur in de plaats.
Zodra je dit voor alle kaarten overlopen hebt, neemt iedereen zijn meeple weer op hand en wordt er een extra startkaart getrokken die op het eerste slot naast de startkaarten wordt toegevoegd. Naarmate de seizoenen voorbij gaan zullen er steeds meer kaarten op het bord beschikbaar zijn om je meeple naartoe te sturen.
Op het einde van het laatste seizoen wordt er nog per altaar op de boom gekeken wie het meeste en 2de meeste gunsttokens van die soort heeft. Dit kan je nog een stevige bonus aan punten bezorgen. De speler met het meeste punten is de winnaar van het spel.
Onverwacht interactief : op het eerste zicht verwacht je dat de spelers, zoals bij veel andere worker placements, vooral met hun eigen punten en grondstoffen bezig zullen zijn. Maar bij Inori moet je de andere spelers nauwlettend in de gaten houden. In plaats van iemand ‘zijn plekje’ in te nemen, kan je ook meeple verjagen of net vermijden dat een geestkaart volledig afgewerkt wordt en iemand dus punten misloopt. Je hebt elkaar nodig om een kaart te vervolledigen, maar kan je elkaar wel vertrouwen?
Diep thema, weinig diepgang : het verhaal en het spirituele thema bij het begin van het spel zijn tijdens het spelen helaas weinig voelbaar. Meeple plaatsen, resources verzamelen, punten scoren. Er is weinig verhalend aan het effectieve spelmechanisme los van het artwork. Op zich is dit niet storend voor het spel, maar wel een gemiste kans.
Continu wisselend landschap : aangeziende geesten & altaars aan wie je offers brengt elke ronde veranderen, en je maar 4 rondes hebt, ben je nooit echt in staat om echt een puntenmechanisme op te bouwen bij dit spel. De stroom aan wisselende velden doet het spel vrij willekeurig aanvoelen, tenzij je het spel al zo vaak gespeeld hebt dat je kan voorspellen welke altaars er op een volgende kaart staan. In scherp contrast met de wisselende geesten zijn de altaars op de heilige boom dan weer vergrendeld voor het hele spel.
Take that : Inori voelt, mede door de uitstraling, vredig aan maar er is een gezonde dosis ‘take that’ aanwezig. Je ziet onderaan elke geestkaart welke andere geest er zou kunnen opdagen, als je onvoldoende offers brengt. Zo kan je inschatten of je net wilt voorkomen dat die geest verschijnt of niet. Ook de runen kunnen een tegenstander serieus saboteren.
Prachtige vormgeving : Misschien is de vormgeving van het spel wel het grootste pluspunt te noemen. Het scherpe contrast tussen de pastelkleuren van het spelbord en de felgekleurde, maar speels afgebeelde geesten zorgen ervoor dat Inori wel de aandacht trekt als je voorbij wandelt. Suzanne Demontrond heeft nog niet zo veel games op haar naam staan, maar mag als het van ons afhangt zeker nog wat games vormgeven.
Kelp, bedacht en ontworpen door Carl Robinson & Weberson Santiago, is een sterk asymmetrisch tweespelersspel van Wonderbow Games waarin enkel de sterkste overleeft.
Een woud van zeewier wiegt zachtjes met de stroming mee terwijl de behendige tentakels van een octopus langzaam de zeebodem afzoeken naar een avondmaal. Een krokant krabbenpootje of een sappig zeeslakje gaat er altijd in. Toch is de zoektocht naar eten niet zonder gevaar, want telkens je jouw schuilplaats verlaat, kan je zelf een prooi worden. Er glijdt in de buurt namelijk een gestreepte kathaai (ook wel gekend als een pyjamahaai) tussen de planten en het koraal. Deze gestroomlijnde jager hoopt maar al te graag een paar tentakels tussen zijn tanden krijgen.
Voor de bewoners van deze aquatische wereld geldt er maar één regel: eten om te overleven. Ver onder de glinsterende oppervlakte van de oceaan wordt dagelijks een overlevingsstrijd gevoerd die al zo oud is als de oceanen zelf. Ongeacht wie dit spel van verstoppertje wint, de afloop zal voor één van de twee fataal zijn.
Elke speler kruipt in de huid van één van de twee dieren en krijgt daarna de bijhorende componenten om zijn deel van het spelbord voor te bereiden.
Het spelbord is bedrukt aan beide zijden. Thematisch spreken we hier over een dag- en een nachtbord. Hoewel je hier met zo’n naamgeving zou verwachten dat je het bord op een bepaald moment moet omdraaien, is dat gelukkig niet het geval. De nachtkant is bestemd voor meer ervaren spelers. De grootste verschillen zijn de startzone(s) van de haai en de dobbelsteenwaardes die de haai nodig heeft om een veld te doorzoeken of om aan te vallen.
Zet de haai op een startzone, voeg het aangegeven aantal dobbelstenen toe aan de zak, schudt de actiekaarten van de haai en plaats er 4 op het bord. Neem vervolgens als octopus de startkaarten op hand en plaats ten slotte alle nodige tegels conform de regels op het bord zonder dat de haai ziet wat waar staat. Denk een beetje aan Stratego, je wilt vermijden dat je tegenstander op voorhand weet waar je de vlag plant.
Het speelveld ziet er dus zeer verschillend uit, afhankelijk van aan welke kant van de oceaan je geboren bent. Als haai zie je enkel de onthulde tegels, terwijl de octopus alles kan zien en het hoofd koel moet houden terwijl hij opgejaagd wordt.
Als octopus heb je dan misschien wel 8 armen, maar je mag (gelukkig) maar 2 acties doen elke ronde.
Kaart spelen: de eerste optie is een kaart spelen en de daarop vermelde effecten uitvoeren. De effecten zorgen ervoor dat je tegels van plaats mag wisselen, tegels (opnieuw) mag verbergen, nieuwe kaarten aan je deck mag toevoegen of iets mag opsmikkelen. Bij dat verplaatsen is het belangrijk om te weten dat sommige kaarten je toelaten om meerdere tegels in de zak te gooien om ze vervolgens opnieuw in een willekeurige volgorde op het bord te plaatsen. Zo weet de haai hopelijk nooit met zekerheid welke tegels waar staan.
Kaarten trekken: Om de eerste optie te kunnen uitvoeren, heb je dus kaarten nodig. Wanneer je geen kaarten meer hebt, of andere kaarten wilt, kan je de tweede optie gebruiken om je hand aan te vullen tot aan je handlimiet.
Een tegel verbergen: De derde en laatste actieoptie is het weggooien van een kaart uit je hand om één tegel op het veld terug te verbergen. Uiteraard weet de andere speler dan nog wat voor tegel dat was, maar als je dit kan combineren met een actie die een paar tegels van plaats wisselt, vergroot je jouw kansen om verborgen te blijven.
Als haai doorloop je een reeks opeenvolgende acties in een specifieke volgorde.
Dobbelstenen rollen: Met vinnen als handen is het niet zo evident om een dobbelsteen te rollen, maar op een of andere manier slaag je er toch in. Je begint door een aantal dobbelstenen uit jouw dicebag te trekken en deze te rollen. Als je blauwe stenen trok, mag je deze op stromingsvelden plaatsen, maar dat is geen verplichte actie.
Zwemmen: Vervolgens moet je de haai naar een leeg, aangrenzend stromingsveld verplaatsen. Als een blauwe dobbelstenen op een aangrenzend veld ligt, mag je via deze dobbelsteen doorzwemmen tot een ander leeg veld. Je mag via blauwe dobbelstenen blijven zwemmen, zolang je deze in aftellende volgorde passeert.
Zoeken & aanvallen: Met gele dobbelstenen kan je de zeebodem omwoelen en een tegel onthullen. Met een beetje geluk heb je jouw prooi te pakken! Een rode dobbelsteen laat je toe een aanval in te zetten op een verborgen of onthulde tegel als het de octopus is. Een geheime tegel aanvallen is nooit zonder gevaar. Aanvallen vreet veel energie en zal je, indien je fout gokt, uitputten en steeds hongeriger maken.
Groeien: Haaien staan niet voor niets bovenaan de voedselketen. Naarmate de zoektocht vordert wordt je steeds slimmer en sluwer. Gele dobbelstenen die je gebruikt om mee te zoeken of de hoogste blauwe teerling die je bij een verplaatsing passeerde worden aan je groeimeter toegevoegd. Zodra je een derde dobbelsteen op een groeitegel hebt, mag je deze speciale kracht aan jouw repertoire toevoegen.
Energie sparen: Soms loont het om wat energie te sparen. Ongebruikte dobbelstenen kan je aan een energiespoor toevoegen om extra kaarten mee te kopen. Maar ook hier schuilt een wateraddertje onder het zeegras. Wanneer je een derde dobbelsteen opzij zet, zal er automatisch eentje aan je honger-spoor worden toegevoegd en sta je weer een stap dichter bij de verhongeringsdood.
Wanneer de haai de octopus in het vizier heeft en de aanval inzet, gaan de drie harten van de octopus gegarandeerd als een razende tekeer! Gelukkig is er nog een sprankeltje hoop voor het achtpotige schepsel.
Beide spelers moeten gelijktijdig één van hun drie confrontatiekaarten gedekt op tafel neerleggen. Komen de kleuren van de kaarten overeen, dan glipt de octopus er van tussen en blijft de haai met lege vinnen achter. De gespeelde kaarten worden vervolgens uit het spel verwijderd, waardoor de kansen van de haai bij een volgende confrontatie aanzienlijk toenemen.
Het spel kan eindigen op drie manieren:
Een dubbelzijdig spelbord met dag & nachtzijde
| Haai componenten | Octopus componenten |
|---|---|
| – Miniatuur haai – 2 Player aids – 35 Dobbelstenen — 15 Blauwe tide-dice — 10 Gele search-dice — 10 Rode bite-dice – 23 Actiekaarten – 4 Groeifiches – 3 Confrontatiekaarten – 1 Zak voor dobbelstenen | – 18 tegels — 1 Octopustegel — 4 Voedseltegels — 4 Valsstriktegels — 9 Schelptegels – Dubbelzijdige handlimiet token – 2 Player aids – 24 Actiekaarten – 3 Confrontatiekaarten – 1 Zak voor tegels |
Asymmetrische winstkansen : Als we de endgame conditions bekijken zien we dat de octopus op meerdere manieren kan winnen, terwijl het voor de haai erop-of-eronder is. Met 2/3 kansen om te winnen als octopus zou je denken dat het geluk je toelacht, maar toch is het als koppotige aanzienlijk moeilijker. Het is niet omdat je een vis aan de haak hebt, dat je die ook moeiteloos kan binnenhalen.
Educatief : Naast het spelelement heeft Kelp ook een educatieve functie. Het leert de spelers iets over de overlevingsmechanismen en leefwereld van de twee dieren. De actiekaarten geven inzicht in hoe beide dieren zich gedragen en op zoek gaan naar hun maaltijd, of hoe ze net vermijden zelf een maaltijd te worden. De (voor mensen althans) zachtaardige pyjamahaai wordt maximaal een kleine meter groot en is in tegenstelling tot de grote witte haai niet direct een wezen dat je in je nachtmerries komt terroriseren.
Beperkte actiemogelijkheden : Eenvoud is niet eenvoudig. Je bent ongeacht welke rol je speelt tijdens je beurt enorm beperkt in je actiemogelijkheden. Als haai ben je gebonden aan de getrokken/gerolde dobbelstenen. Heb je niet gerold wat je nodig hebt, dan verspil je waarschijnlijk kostbare energie en begin je langzaam maar zeker te verhongeren. Als octopus heb je maar een luttele 9 tegels op het veld om tussen te schuilen en mag je maar twee acties ondernemen. De meeste kaarten die je speelt veroorzaken trouwens dat er tegels onthuld moeten worden. Thematisch vertaalt dit zich als wanneer de octopus zich verplaatst, er schelpen en zand op de zeebodem opwaaien en de haai te weten komt waar de octopus niet is.
Transparante regels & up-tempo speelstijl : Er is geen gedoe met omslachtige regels. De kaarten zeggen wat er gebeurt en de spelers weten onmiddellijk welke acties wel of niet mogelijk zijn. Als haai moet je rollen, bewegen, optioneel zoeken/aanvallen en dan kijken of je nog nieuwe trucjes leert. Als octopus is het kaarten spelen, je hand aanvullen of tegels verbergen. Simpel. Dit sluit perfect aan bij het gelimiteerde actiebereik van beide spelers. Het is zeer zelden dat de geschatte speelduur op de doos géén grove leugen is, maar bij Kelp moeten we toegeven dat het perfect ingeschat is.
Asymmetrische spelmechanismen : waar het asymmetrische element bij veel spellen vaak zit in verschillende overwinningsdoelen of kaarten en/of krachten, focust dit spel op een volledige asymmetrie in spelmechanismen. Aan de kant van de pyjamahaai werkt het spel als een character growth engine & bagbuilder waarbij je meer dobbelstenen aan de poel toevoegt via de aangekochte kaarten. En als octopus is het dan weer een deckbuilder en hidden movement spel waar je hoopt om niet gevonden te worden. Wie op zoek is naar een adrenaline rush, moet zeker overwegen om als octopus te spelen.
Opdrijvende moeilijkheid : Als het spel aansleept en de octopus lang genoeg weet te ontkomen, wordt de haai alsmaar sterker & slimmer. De groeitegels en aangekochte actiekaarten drijven de spanning en moeilijkheidsgraad elke ronde op. De kathaai heeft steeds meer trucs ter beschikking en krijgt meer gele/rode dobbelstenen om mee te rollen. Als octopus krijg ook jij weer betere kaarten in jouw deck om aan de haai te ontsnappen. Er zijn duidelijk kosten nog moeite gespaard in het minutieus uitbalanceren van dit spel.
Final showdown : De gelaagdheid van het spel is het vermelden waard. Het is een en al suspens met Kelp. Bluffen, geluk en kansberekening spelen een grote rol bij dit diepzeeavontuur. Zelfs wanneer de haai je bijna te pakken heeft, heb je nog 66% kans om te ontkomen, maar volgende keer zakt die kans naar 50% en als je dan nog eens de confrontatie aan moet gaan is het uit met de pret! De manier waarop deze confrontatie eenvoudig is gehouden houdt het spannend. Je speelt alle twee een kaart en probeert in te schatten welke de andere speler gaat spelen. Als octopus wil je net wél dezelfde kaart als de haai spelen, en als haai wil je net niet dezelfde kaart als je tegenstander hebben.
Samengevat is Kelp een pareltje waarvoor we de zeebodem zouden afzoeken. Gelukkig zijn zowel pyjamahaaien en octopussen doorgaans mensschuwe wezens.
Zat je vroeger net als ons uren achter je pc gekluisterd om Command & Conquer te spelen? Till5am laat je die nostalgische momenten herbeleven dankzij Knee Deep In Hexes van Marcel Kraatz & Georg Arndt.
De aardbol is ten langen leste ten onder gegaan aan mensen hun onverzadigbare drang naar expansie en rijkdom. De restanten van de mensheid zijn genoodzaakt hun heil te zoeken tussen de sterren. Jarenlang reizen enorme ruimteschepen door de onmetelijke kosmos op zoek naar een nieuwe woonplaats, wanneer ze plots een nieuwe energiebron ontdekken op een kleine planeet in het Hexes 6-stelsel.
Commander on deck! Jouw troepen springen onmiddellijk in het gelid en salueren terwijl je rustig de commandopost binnenwandelt. Als commandant verwacht iedereen dat jij hen naar de overwinning zal leiden. Helaas denken de troepen van je tegenstander exact hetzelfde over hun bevelvoerder. Beide legers vechten tot de laatste man om de heerschappij van het planetenstelsel, maar slechts één partij zal zegevieren en de mensheid in deze donkere tijden leiden.
Knee Deep In Hexes is een strategisch tweespelersspel met een unieke mix van hexagonale speelvelden en een intense turn-based spelmechaniek die zowel strategisch inzicht als geduld beloont.
Je kunt Knee Deep In Hexes op twee manieren opstellen. Je kiest ofwel voor een vooropgesteld spelbord of één dat je zelf nog moet voorzien van berg-, materiaal- en energietegels.
Iedere speler krijgt een tray met miniatures (gebouwen en voertuigen), zijn factiekaarten en de keuze uit 4 officiers die zich aanmelden om jouw bevelen op te volgen. Je rekruteert twee officiers en neemt hun bijhorende kaarten om samen te voegen bij jouw factiekaarten. Al deze kaarten vormen samen jouw deck aan commandokaarten. Bij dit commandodeck voeg je nog enkele factieloze oorlogs- en/of actiekaarten toe, afhankelijk van welke variant van het spel je speelt. Kies tot slot willekeurig een speler om het spel te starten.
Je start een ronde door je resource tracks aan te vullen met de grondstoffen die jouw officiers en extractors leveren. Plaats de markers op het energie- en materiaalspoor om aan te geven hoeveel je van elke grondstof ter beschikking hebt.
Nu je weet met welke middelen je aan de slag kan, moet je troepen mobiliseren. Probeer de vijand te omsingelen en vermijd dat je zelf blindelings in een hinderlaag loopt. Troepen op het veld plaatsen kan vanuit je eigen HQ of bij fabrieken die je in eerdere beurten oprichtte. Je allereerste beurt begint waarschijnlijk met het plaatsen van een ACV (amphibious assault vehicle) en een extractor om meer grondstoffen te verzamelen.
Tijdens deze fase kan de actieve speler ook actiekaarten uit zijn hand spelen om extra grondstoffen, gratis voertuigen of andere voordelen te bekomen. Kaarten afleggen heeft echter ook risico’s, want in tegenstelling tot veel games, verdwijnt een gespeelde kaart voor altijd uit het spel. Iets in de discard pile komt nooit meer terug. Weeg goed af of je jouw hand nu al wilt laten zien of je de tegenspeler nog even wilt laten zweten.
Gebouwen en voertuigen hanteren allemaal de 1-2-3 regel om hun aanvalskracht, bewegingsmogelijkheden, levenspunten en kostprijs weer te geven. Telkens je een nieuw miniatuur op het bord plaatst, betaal je direct de bijhorende materiaalkost. Om eenheden te manoeuvreren over het ruige ruimtelandschap, gebruik je energie in plaats van materiaal. Per gespendeerd energiepunt mag een model een aantal velden verplaatsen in overeenstemming met haar bewegingsscore. Het is daarbij niet mogelijk om door vijandige modellen, grondstoftegels of bergen te gaan. Je bent vrij om modellen te bouwen en te verplaatsen in een volgorde naar keuze, zolang je de prijs ervoor kan betalen.
Tijdens deze fase mag de speler die aan zet is ook extra kaarten trekken door grondstoffen op te offeren. Ideaal om te proberen betere kaarten te bemachtigen. De handlimiet op het einde van je beurt is wel begrensd tot 6 kaarten.
Wanneer een speler klaar is met bouwen en verplaatsen, wordt er gevochten op de plaats waar zijn tegenstander, tijdens zijn beurt, aangaf waar er een strijdfront zou zijn. Als er op die plaats geen troepen of gebouwen van beide spelers aanwezig zijn, gebeurt er niets.
Indien beide spelers wél aanwezig zijn, rollen de krakende rupsbanden van jullie tanks elkaar over de rotsige vlaktes tegemoet. Ontploffingen en rookpluimen scheppen een canvas van vernieling terwijl jullie soldaten genadeloos blijven oprukken en de raketten door de lucht suizen. Elke speler telt de aanvalspunten van zijn voertuigen in het oorlogsgebied samen en mag, indien gewenst, één oorlogskaart uit zijn hand spelen om de slag mee te beïnvloeden. Het puntenverschil tussen de twee strijdmachten mag toegekend worden aan één gebouw of voertuig van de verliezende partij. Vernietig je met dit puntensaldo iets in één keer, dan gaat dat model naar het schroothoop-spoor.
Tijdens de vorige fase werd gekeken naar de war zone marker van je tegenstander. In deze stap kies jij zelf waar er tijdens de beurt van de andere speler gevochten zal worden. Zo’n oorlogsgebied bestaat altijd uit 3 aangrenzende sectoren met hexagonale velden. Tijdens jouw beurt vecht je dus altijd in het gebied dat door je tegenspeler bepaald werd, dit geeft jou tijd om tijdig extra troepen naar deze sector te sturen.
Het spel eindigt op twee mogelijke manieren. De eerste is wanneer de scrapyard vol zit. Jullie hebben elkaars troepen en gebouwen aan gort geknald. Langzaam maar zeker beseffen jullie dat het niet nuttig is om eindeloos bommen naar elkaar af te vuren en de planeet van nog meer kraters te voorzien. Tel per speler de levenspunten van de gebouwen en/of voertuigen in de schroothoop op. De generaal die het meeste punten verloor in de strijd, hijst de witte vlag en geeft zich gewonnen.
De andere endgame condition is iets dramatischer. Soms komt het niet tot een wederzijds staakt-het-vuren. Wanneer de HQ van een speler wordt opgeblazen, is het automatisch game over voor die partij.
Cross-over van videogame naar bordspel : Geen enkel ander spel was ooit al in staat om de geest van real-time strategy games zo goed te vatten als Knee Deep In Hexes. Je vindt enorm veel RTS-elementen terug: de gelimiteerde hoeveelheid grondstoffen om mee te werken, het beperkt aantal troepen die je (tegelijkertijd) op het veld kan hebben, de speciale krachten van je commandanten, de continue spanning en de onwetendheid over waar je tegenstander gaat aanvallen.
Uitgelegd in 1-2-3 : Omdat er maar twee grondstoffen zijn om mee te werken, blijft het spel zeer behapbaar. Waarom iets moeilijk maken als het ook eenvoudig kan: materiaal dient om mee te bouwen, energie om iets te verplaatsen. In tegenstelling tot wat je bij een wargame zou verwachten, is het helemaal niet moeilijk om dit spel te begrijpen. Ook de gebouwen en voertuigen zijn zeer eenvoudig om mee te werken dankzij de gelimiteerde scorewaardes. Je hebt echt geen diploma als militaire officier nodig om van dit tactische spel te kunnen genieten. Met 48 miniaturen in de doos, 90 commandokaarten en 56 resourcetegels is het bord altijd lekker actief. Till5Am weet in deze veelheid aan componenten toch de zeker vorm van eenvoud te bewaren.
Hoog herhalingsgevaar : Het spel biedt enorme herspeelbaarheid dankzij de variabele opstelling van het spelbord en de samenstelling van de decks. Afhankelijk van de gekozen campanions zal het spel er telkens anders uitzien. Soms zal het heel eenzijdig aanvoelen, terwijl het andere keren tot de laatste seconde spannend blijft. Afhankelijk van tegen welke officiers je het opneemt, moet je jouw tactiek 360 graden keren. Zowel voor rookies als doorwinterde veteranen heeft het spel dus wat te bieden.
Modules voor ervaren spelers : Naast de willekeurige opstellingsoptie van het spelbord, kunnen spelers ook kiezen voor variaties in de samenstelling van de decks zelf. Ofwel doen ze dit op basis van de gekozen officiers, ofwel kiezen ze 25 kaarten over alle beschikbare kaarten van hun factie heen. Bij deze laatste module is het ook mogelijk om met een extra resource te werken die de makers van het spel ‘autoriteit’ noemen. Elke speler krijgt 8 autoriteitspunten die ze mogen inzetten om kaarten mee aan te schaffen.
Up tempo speelstijl & combat : Spelers hebben tijdens hun beurt nieteindeloos veel opties. Trek een kaart, (ver)plaats modellen op het veld, voer strijd en speel actiekaarten. Net als bij schaken, kan je best een paar zetten vooruit denken. Stel dat je tegenstander daar dadelijk een tank uitrolt, dan kan jij via die ene berg zijn fabriek aanvallen, maar dan stel je jouw rechterflank wel bloot voor een offensief. Je hoort het dus, het is berekend te werk gaan, bluffen en je tegenstander inschatten. Bij de gevechtsfase is er quasi geen kans-factor die het spel beïnvloedt zoals dobbelstenen rollen. Het enige dat het resultaat van de strijd nog kan beïnvloeden, is de oorlogskaart die een speler neerlegt.
Meerdere wegen naar de overwinning : Het spel is zo ontworpen dat elke speler evenveel kans heeft om te winnen. Je kan winnen door zowel offensief of defensief te spelen. Rush je naar de basis van de vijand of probeer je zijn linies langzaam uit te dunnen? De scrapyard track en de eindige hoeveelheid gebouwen & eenheden die een speler kan inzetten zorgen ervoor dat het spel niet eindeloos blijft voortduren. Dit is een mooie oplossing voor een probleem waar veel RTS-videogames wel mee kampen. Sommige spelers hebben de neiging om te ‘turtlen’. Dit is een tactiek waarbij je jouw eigen verdediging zo sterk maakt dat je simpelweg wacht tot de tegenstander het opgeeft. Wanneer je in de videogames een eenheid verliest, vervang je hem simpelweg met een nieuwe. Maar in dit bordspel kan je een verloren tank niet zomaar vervangen met een nieuw exemplaar, want je hebt er maximaal 5 ter beschikking! Wat kapot is, komt nooit meer terug…
Knee Deep In Hexes is momenteel verkrijgbaar via een late pledge.
