De donkere, regenachtige dagen van de herfst gaan voor velen gepaard met stevige boswandelingen. Terwijl de pasgevallen blaadjes onder je schoenzolen kraken schieten de paddenstoelen overal in het bos uit de grond. Als je echt geluk hebt, tref je ze zelfs in een befaamde heksenkring aan. Wil je de herfst liever van binnen beleven met een bordspel en een tas warme chocomelk? Dat kan gelukkig ook!
Lang dachten we dat het kabouters of Smurfen waren die in paddenstoelen woonden, maar volgens Laurence Grenier & Fabien Tanguy zijn het andere wezentjes die in de zwammen huisvesten. In Fairy Ring van Repos Production vlieg jij samen met de feeën rond om mana te verzamelen en de magie van het bos te verspreiden.
Van sommige zwammen zie je ze vliegen als je ze opeet en van andere kan je behoorlijke buikpijn krijgen. Tenzij je een volleerd Fungioloog bent houd je het misschien beter bij kijken met je ogen, niet met je handjes. Gelukkig weten de feeën in Fairy Ring welke exemplaren ze moeten bezoeken om hun magische krachten mee op te laden.
Zodra het maanlicht door de wolkensluier klieft ontwaken de gevleugelde wezentjes en maken ze zich klaar om aan hun nachtelijke taak te beginnen. Ze springen en fladderen van zwam naar zwam om zo de kostbare mana te vergaren die het bos in leven houdt.
In dit bos spreken we niet van een heksenkring, maar wel van een feeënkring. De spelers zullen om te beurt paddenstoelen bouwen en in cirkeltjes rondvliegen van het ene paddenstoelendorp naar het andere.
Bij de start van het spel ontvangt iedereen een scorewiel, een spelersbord met de bijhorende fee en een willekeurige startpaddenstoel om aan zijn dorpje toe te voegen. Trek de startkaart uit het deck met de ‘0’ op de achterzijde. Alle niet gebruikte kaarten van deze stapel gaan terug in de doos. Schudt vervolgens de paddenstoelen van niveau 1 & 2 en plaats ze in afzonderlijke stapels op de tafel.
Wanneer je met minder dan 4 spelers speelt, pas je de inhoud van de decks aan. Bij een tweespelersspel gebruik je enkel de kaarten met een 2 in de rechterbenedenhoek. Bij 3 spelers gebruik je zowel de kaarten die met een 2 als die met een 3 gemarkeerd zijn. Verdeel tot slot alle niveau 1-kaarten onder de spelers om hun eerste hand mee te vormen. Zodra de voorbereiding afgerond is, start de eerste ronde.
Een beurt bestaat in essentie uit 3 handelingen: een kaart kiezen, een kaart spelen en je fee verplaatsen.
Alle spelers bekijken hun kaarten en selecteren er simultaan eentje om bij te houden. Kies je het exemplaar dat er leuk uit ziet of ga je voor eentje die je nog niet hebt? De gekozen kaart plaats je gedekt onder je spelersbord. Alle andere niet gekozen kaarten plaats je gedekt naast jouw bord, klaar om na de ronde door te geven aan de speler links van jou. Op zich is dit niets nieuw onder de zon voor wie bekend is met drafting mechanismen. Zodra iedereen een kaart gekozen heeft, onthult de startspeler zijn paddenstoel en bepaalt hij wat hij hiermee wilt doen.
Zo’n eenzame paddenstoel is maar een triest zicht, maar gelukkig tref je zwammen zelden alleen aan. Je kan een kaart toevoegen aan het linker of rechter uiteinde van jouw dorp. Er is geen limiet aan hoeveel kaarten jouw persoonlijk tableau groot mag zijn, maar je mag een kaart nooit tussen twee eerder geplaatste kaarten in schuiven.
Ongeacht wat ze beweren, soms loont het om de grootste te hebben. Indien de door jou gekozen kaart overeenstemt met een paddenstoel die al ergens in jouw dorp aanwezig is, kan je deze laten groeien. Dit doe je door de kaart over de bovenste helft van de vorige paddenstoel te schuiven. Op deze manier wordt de steel langer en priemt zijn hoedje wat hoger boven het gras uit. Grotere paddenstoelen leveren meermaals punten op, ideaal dus om als feeënbankje te dienen om even op uit te rusten!
Om te vermijden dat ze te lang worden en zouden afknakken, kan je nooit meer dan 4 niveaus hoog bouwen.
Na het plaatsen van je kaart, is het tijd voor jouw fee om aan het werk te gaan. Op iedere kaart staat aangegeven hoeveel velden jouw pion moet verplaatsen. Voor elke zet vlieg je in wijzerzin naar de volgende paddenstoel. Als je aan de grens van jouw eigen dorp komt, ga je simpelweg verder naar het dorp van de eerstvolgende speler.
De zwammen in deze magische kring produceren niet enkel sporen, maar ook mana. De sporenplant waar de fee neerstrijkt wordt onmiddellijk geactiveerd voor de eigenaar van dat dorp. Ieder type paddenstoel heeft andere effecten. Het Pollenarium geeft bijvoorbeeld mana per kaart in jouw tableau, en de Magidrome geeft de hoeveelheid mana die op de kaart afgebeeld staat.
Bij het verwerken van de kaarteffecten is het belangrijk om het effect per onderdeel van de paddenstoel uit te voeren. Als je Magidrome 3 niveaus hoog is, krijg je drie keer punten.
Als jouw fee in het dorp van een tegenstander landt, maar jij ook één of meerdere exemplaren van dat soort paddenstoel hebt, mag jij ook kiezen om die kaart te activeren en mana te verzamelen. Sharing is caring noemen ze dat in feeënland.
Zodra een speler 20 mana verzamelt, mag hij deze omruilen voor een punt op zijn scorewiel. Het is de bedoeling dat iedereen zijn score geheim houdt tot op het allerlaatste moment van het spel.
Wanneer de eerste speler zijn beurt afgerond heeft, doorloopt de volgende speler dezelfde stappen totdat iedereen aan zet is geweest. Daarna herhaalt het proces van draften, plaatsen en verplaatsen zich tot alle kaarten op zijn.
Op dat moment verdeel je de niveau 2-kaarten en begint de cyclus van begin af aan. Het spel eindigt automatisch zodra de laatste kaart gespeeld is. De spelers onthullen nu hun scorewiel en verklaren wie zich de feeënkoning(in) mag noemen.
Mag het net iets meer zijn? Dan voeg je de objectievenkaarten toe die extra voorwaarden bevatten waar de spelers rekening mee kunnen houden. Zodra je een objectief behaalt, scoor je onmiddellijk een punt. Als je weet dat je anders behoorlijk hard moet werken om 20 mana te verzamelen om in een punt te converteren, zien die objectieven er plots heel aantrekkelijk uit.
Fairy Ring is echt een lichtgewicht. Het thema is luchtig en het spel heeft niet veel om het lijf als het op regels aankomt. Kies & speel een kaart, verplaats de fee, voer het effect uit, volgende speler. Het simplistische karakter zorgt er misschien wel voor dat dit spel minder vaak op tafel zal komen voor spelers die op zoek zijn naar een uitdaging. Toch is het ideaal voor jongere spelers of voor gezinnen, wat perfect aansluit bij de doelgroep waar Repos Production zich op richt met deze titel.
De vormgeving van Maud Chalmel spreekt ook wel aan. Ze werkt met felle, volle kleuren en intuïtieve positionering van iconen die uitnodigen om te spelen. Zeker de fee-standees wisten onmiddellijk onze aandacht te trekken. Maar net als bij echte paddenstoelen weet je dat felle kleurtjes soms gevaar betekenen! Gelukkig gaat er achter de vormgeving van Fairy Ring ook wel genoeg inhoud schuil. Dankzij het automatisch uitdeinen van de feeënring wordt de table presence van het spel steeds groter naarmate de rondes vorderen. De componenten zijn van kwalitatief materiaal vervaardigd. Naast de 4 bijgesloten feeën, kan je ook een gelimiteerde promo-fee bemachtigen. Dit draakje zal sommige spelers zeker weten te bekoren.
De strategische impact van je keuzes is bij dit spel vrij beperkt. Je kan twee grote strategieën hanteren bij de keuze van je kaart: ofwel kijken naar welk effect je wilt uitbouwen/toevoegen of focussen op de bewegingswaarde om uit te rekenen waar je (ongeveer) gaat landen. Die laatste strategie is zeker van toepassing wanneer je met z’n tweeën speelt. Met meer spelers wordt dat laatste iets moeilijker aangezien het meer en meer gokken is wat je tegenspelers gaan doen. De keuzes van de volgende speler zijn tenslotte relatief beperkt: een kaart links of rechts toevoegen of een bestaande paddenstoel verhogen. Daarbij wordt het voorspellende karakter nog doorslaggevender als je een goed geheugen hebt en weet wat je vorige ronde hebt doorgegeven tijdens het draften.
Hoewel je misschien niet onmiddellijk warm loopt van paddenstoelen, slaagt het spel er in om de schimmels een magisch karakter te geven. Het thema zou je ook perfect kunnen vervangen door bijen die van bloem tot bloem vliegen om stuifmeel te vergaren. Op zich een leuke manier om iemand iets bij te brengen over de bloemetjes en de bijtjes.
Het variabel aantal kaarten waarmee gespeeld wordt, afhankelijk van het spelersaantal, zorgt ervoor dat het speeltempo mooi gebalanceerd blijft en het spel niet onnodig lang gerokken wordt. 12 beurten en ongeveer 30 minuten later is het afgelopen. Dankzij de geheime puntentelling blijft het spel ook wel spannend tot en met de laatste ronde. Je denkt misschien dat een andere speler een enorme voorsprong heeft, maar dan blijken jullie op het einde maar met 1 punt verschil van elkaar te eindigen. Aan de andere kant is het converteren van 20 mana in punten een hoop administratie en zet dit de deur op een kier voor gesjoemel met de puntentelling. Maar laten we er even van uitgaan dat we geen valsspelers en spelbrekers aan tafel hebben.
A dark rumour rises from Mordor. The Eye turns to Middle-earth. The hour has come. The Fellowship is reunited. The Heroes prepare for battle. In Duel for Middle-earth, you’ll have to choose sides. Play as the Fellowship of the Ring, prevent the Enemy from gaining ground and destroy the One Ring. Or play as Sauron and send your Nazgûl after Sam and Frodo, spreading your hordes over enemy cities. The fate of Middle-earth is in your hands! The Lord of the Rings: Duel for Middle-Earth is a spin off from 7 Wonders – Duel, one player playing the evil forces…
Uitverkocht
Concept, communiceren zonder te praten! Laat honderden voorwerpen, personages en titels raden door de universele iconen te combineren! Concept is een spel voor het hele gezin of voor een gezellig avondje met vrienden. Samenwerken is de boodschap. Een 2-koppig team trekt een Concept kaart en weet hierdoor het te raden concept (woord of zin). Door pionnen op het spelbord te plaatsen geven zij hints over het te raden concept. Het team geeft aan of wat geraden wordt juist of fout is en kan door middel van meerdere pionnen op het spelbord te plaatsen de anderen helpen het concept te raden.…
Uitverkocht
Mieren zijn verzot op zoetigheid, maar niet op indringers die hun territorium op het oog hebben. Marabunta door Space Cowboys en Asmodee is een roll & writewaar 2 spelers het tegen elkaar opnemen om de heerschappij van het pelouse.
Je beseft het allicht niet, maar terwijl jij in je tuin ligt te zonnen, achteloos van je zelfgemaakte iced tea slurpt en kruimels van een gebakje morst, woedt er een helse strijd onder je voeten in het gazon. Duizenden zesvoetige soldaten marcheren langs het klaverveldje om slag te leveren met elkaar.
Twee mierenkolonies hebben besloten dat jouw pas aangelegde tuintje de perfecte uitbreiding vormt voor hun domein. Maar de groene oase is niet groot genoeg voor hen beiden… Eentje zal moeten wijken, maar niemand wil zich zonder slag of stoot gewonnen geven.
Om het spel te starten worden het spel- & de 2 spelersborden aan elkaar vastgemaakt. Afhankelijk of je de starter of ervaren variant speelt, gebruik je de bijhorende zijdes. Iedere speler neemt vervolgens de leiding over een mierenleger en moet om te beurt troepen strategisch over het terrein verspreiden en daarbij zo veel mogelijk suiker en kratten verzamelen.
Het centrale spelbord is het territorium waar jullie om strijden. De graszode is verdeeld in 6 gebieden, elk met een andere kleur, en is bezaaid met allerhande lekkernijen. Zo’n zoete cupcake kruimel of een aardbei die van een taartje in het gras viel is het ideale geschenk voor jullie koningin. Al die suiker levert je op het einde van het spel nog eens bonuspunten op ook!
Elke ronde worden de 6 dobbelstenen geworpen en een tegel omgedraaid. De dobbelstenen en tegel zijn de orders die je deze ronde aan je troepen kan geven. De speler die aan beurt is verdeelt de gerolde dobbelstenen en de onthulde tegel in 2 groepen. Hoe hij de verdeling maakt, is volledig aan hem.
Elke speler mag 1 groep aan orders kiezen om uit te voeren, maar het is de tegenspeler die als eerste kiest welke groep hij wilt.
Zodra je tegenstander gekozen heeft, verwerkt hij de effecten ervan. Pas daarna mag jij de dobbelstenen en/of tegel van de niet gekozen groep uitvoeren. Hierna wisselt de spelersvolgorde en start de volgende ronde. Dit proces herhaalt zich tot er minstens aan 1 van de eindvoorwaarden van het spel voldaan is.
Afhankelijk van wat er op de teerling afgebeeld staat, voer je een andere actie uit:
Vlag : Kleur op het scoreblad een blanco cirkel in voor het bijhorende gebied. Deze scorebladen bepalen op het einde van het spel hoeveel punten jouw mierenleger in dit gebied scoort, als je de strijd daar wint.
Krat : Streep een krat af op jouw spelersbord. Als je een bonus activeert door voldoende kratten weg te kruisen, voer je dat effect meteen uit.
Cijfer : Schrijf het cijfer in een vrij veld van het bijhorende gebied op het territoriumbord. Dit cijfer vertegenwoordigt de soldaten die jij defensieve posities laat innemen in het gazon. Voor het noteren van cijfers, gelden er echter wel enkele speciale regels.
Tegels hebben allemaal een uniek effect dat net iets krachtiger is dan een dobbelsteen. De tegeleffecten variëren van het doorstrepen van meerdere kratten tot het bouwen van een nieuwe uitvalsbasis voor je mieren. De actieve speler moet altijd goed nadenken hoe hij de dobbelstenen en tegel verdeelt in twee groepen, want beide spelers delen de gerolde resultaten voor die ronde.
Mieren houden van orde, dat merk je direct wanneer je ze netjes in een rij over het tuinpadje ziet lopen. Ook in Marabunta zijn er bepaalde regels die zorgen dat de mieren niet als een wilde bende door elkaar lopen. In het spel wordt dit ‘de burenregel’ genoemd.
Net als in het echte leven komen mieren nooit zomaar uit het niets tevoorschijn, er is altijd ergens een nest of mierenhoop. Wanneer je een getal in een vrij veld schrijft, moet dat grenzen aan een veld waarin al een getal van jouw kleur staat. Het principe is eenvoudig: je start vanuit een mierenhoop en van daaruit kan je cijfers noteren in aangrenzende velden/gebieden om je heerschappij van het grasperk uit te breiden.
De cijfers op de dobbelstenen hebben ook een kleur. Je hebt met een cijfer altijd 2 keuzes waar je het noteert. Ofwel schrijf je het cijfer, indien mogelijk volgens de burenregel, in een aangrenzend vrij veld in het gebied van de desbetreffende kleur. Of je schrijft het getal in een aangrenzend vrij veld van een ander gebied.
Als je ergens anders op het spelbord wilt starten, zal je eerst een nieuwe mierenhoop moeten bouwen. Beide spelers beginnen het spel met 2 mierenhopen die ze kunnen inzetten wanneer ze dat willen. Maar je hebt er dus maar 2, zorg dan ook dat je snel uitbreidt voordat je tegenstander je de pas afsnijdt.
Sommige velden bevatten kratten of cupcakes. Gelukkig kunnen mieren tot wel 50 keer hun eigen lichaamsgewicht dragen; zo’n krat van takjes en bladeren kunnen ze dus wel aan. Wanneer jouw mieren een veld met effecten innemen, mag je een cupcake of krat schrappen op jouw spelersbord. Jij kiest zelf voor welke van de 8 weergegeven bonussen je kratten inzet, maar je mag dit nadien niet meer veranderen. Kies zorgvuldig en plan je extra acties goed in, want bonussen kan je nooit opsparen voor later!
Het spel is ten einde wanneer aan minstens 1 van de volgende voorwaarden is voldaan:
Nu alle troepen uitgestuurd zijn is het tijd om te kijken welke mierenkolonie het onderspit delft en met hangende voelsprieten de aftocht blaast. Maak per gebied de som van de rode en de blauwe getallen. De speler met de hoogste som wint dit gebied. Vervolgens kijk je hoeveel cirkels de speler voor dat gebied ingekleurd heeft. Dit is het aantal punten dat er gescoord worden. Dit herhaal je voor alle 6 gebieden. Bij de punten voor de gebieden tel je de bonuspunten voor cupcakes om zo een finale score te bekomen.
Wanneer je een spel vastneemt en de naam Reiner Knizia op de doos ziet staan, schieten de verwachtingen onmiddellijk de hoogte in. Reiner is, met meer dan 800 spellen op zijn palmares, zonder overdrijven een grootmeester als het op het ontwerpen van bordspellen aankomt. Maar weet hij het met Marabunta ook weer waar te maken?
Marabunta is snel gespeeld en kan je regelmatig opnieuw spelen. Er is een voldoende grote herspeelbaarheidsfactor dankzij de tweezijdige borden en de relatief grote geluksfactor met het dobbelen. Toch is het geen luchtig spelletje om mee te ontspannen. Het is behoorlijk pittig zelfs! Je moet de intenties van je tegenspeler goed kunnen lezen, een beetje voorspellend kunnen rekenen en je mag het spelbord en het spelersbord van de tegenpartij geen seconde uit het oog verliezen.
Door de burenregel en het zeer beperkte aantal mierenhopen, moet je enorm snel jouw aanwezigheid op het spelbord opdringen. Toch is het meer dan area control alleen. Als je niet voldoende inzet op het verhogen van de punten op de scorebladen, is jouw dominantie in een gebied niets waard. Wie Marabunta wilt winnen, moet op zoek naar een subtiele balans tussen zich op het veld verspreiden, zijn tegenstander manipuleren en de juiste bonussen op het correcte moment activeren.
Als actieve speler kan je met de tegel en de gerolde resultaten analyseren wat voor beide spelers de beste verdeling is. Hoe kan je er bij het verdelen van de resultaten voor zorgen dat je tegenspeler zo min mogelijk uit de groep die hij kiest kan halen en jij daar juist voordeel uit haalt? Het is heerlijk om je tegenspeler te zien spartelen wanneer je zijn opties letterlijk in twee kampen verdeelt.
Het vrijspelen van bonussen is een zeer gekende en veel bewezen formule voor roll & writes. De door jouw gekozen acties hebben direct een visuele impact en kunnen, indien je het goed uitstippelt, een kettingreactie veroorzaken die je tegenstander stevig saboteert. Bonussen vrijspelen triggert ook altijd het epic win gevoel, wat zeker bijdraagt aan de aantrekkingskracht om het spel nog eens te spelen. Zo krijg je nooit het gevoel dat je niets hebt kunnen doen, zelfs wanneer je verliest.
Op zoek naar andere spellen voor twee spelers? Check zeker deze pareltjes uit ons gamma:
Het zoveelste potje Kingen tijdens een familiefeestje? Saai! In Regicide, een coöperatief kaartspel van Badgers from Mars voor 1 tot 4 spelers, maak je de kwaadaardige koning een kopje kleiner en zet je jezelf op de troon.
We kennen het aloude liedje. Het land wordt geregeerd door een kleine elite. Eerst hebben ze nog het beste met hun onderdanen voor en regeren ze met een luisterend oor en zachte hand, maar voor je het weet verhogen ze de belastingen en snoeren ze iedereen die hen tegenspreekt de mond. Langzaam maar zeker is het volk het beu om naar de pijpen van de verdorven vorsten te dansen en wordt er in duistere hoekjes gefluisterd over revolutie.
Na onderzoek blijkt in Regicide dat de koningen en koninginnen van de 4 rijken door een duistere kracht gecontroleerd worden. Iets heeft hen in zijn macht en dwingt hen om het volk uit te buiten! De spelers zweren in het geheim samen en bedenken een complot om de corrupte edellieden van hun gewatteerde troon te stoten of hen van de duistere krachten te bevrijden.
De adel heeft helaas overal spionnen zitten. Om te vermijden dat de plannen uitlekken, leggen de bondgenoten van het verzet een eed van stilte af. Er mag vanaf nu niets meer over de strijdplannen gecommuniceerd worden!
In Regicide trachten de spelers 12 vijanden te verslaan door kaarten uit hun hand af te leggen. Om te vermijden dat de adel wind krijgt van de revolte, mogen spelers nooit communiceren welke kaarten ze in hun bezit hebben.
Verwijder als eerste de beeldkaarten (koning, dame en boer) uit het deck en plaats deze met hun afbeelding onthuld en per beeld in afzonderlijke stapels. Plaats de boeren op de dames en de dames vervolgens op de koningen. De samengevoegde stapels vormen het ‘kasteeldeck’.
Plaats vervolgens de referentiekaart naast de stapel edellieden. Hierop staat hoeveel aanvals- & levenspunten iedere tegenstander heeft. Een boer heeft 10 aanvals- & 20 levenspunten, maar een koning beschikt over 20 aanvals- & 40 levenspunten.
Schud de 40 resterende kaarten en plaats deze omgekeerd op de tafel. Deze stapel vormt ‘de taverne’ waar de verzetsstrijders in deze donkere tijden moed zoeken op de bodem van een schuimende kroes bier of een geurige roemer bisschopswijn. De stamgasten lijken misschien niet de ideale rekruten, maar met een beetje aanmoediging scharen ze zich vast en zeker achter het doel van de revolutie. Afhankelijk van het aantal spelers krijgt iedereen een aantal kaarten op hand om mee te starten.
Om een strijdmacht op de been te krijgen, is het belangrijk om te weten welke soorten rekruten er in de taverne rondhangen. Het symbool op de kaart geeft weer tot welke klasse iemand behoort en welke speciale talenten hij in de strijd kan gooien.
Om blauwe ogen en geschaafde knieën te vermijden, blijft het robbertje vechten gelukkig beperkt tot kaarten uitspelen. De actieve speler stuurt iemand het strijdgewoel in door een kaart af te leggen. De puntenwaarde van de gespeelde kaart wordt van de vijand zijn levenspunten afgetrokken. Daarnaast houd je ook rekening met het symbooleffect van jouw kaart.
Zo’n een-op-een gevecht is heel eervol, maar je bent hier om te winnen. Je kunt opteren om een extra strijdgenoot mee te sturen of om een gecoördineerde combinatieaanval uit te voeren. Het is mogelijk om een dierlijke metgezel (aas-kaart) toe te voegen om de aanvalspunten met 1 punt te verhogen en extra effecten te activeren op basis van het gespeelde symbool. Bij een combo-aanval mogen meerdere kaarten met eenzelfde puntenwaarde gespeeld worden. Bij een dergelijke tactiek worden alle symbooleffecten geactiveerd op de totale puntenwaarde. Indien je een schoppen 4 en een klaveren 4 speelt, zal het volgende plaatsvinden: je tegenstander verliest 16 levenspunten (2x(4+4) = 16) en zijn aanvalspunten zakken met 8 punten (4+4 = 8).
Zodra de bestorming van het kasteel afgerond is, zijn jouw soldaten uitgeput en moeten ze in de aflegstapel gaan bekomen van hun opgelopen verwondingen.
Hoewel je troepen speciale krachten hebben, zijn de edellieden ook in staat om magische toeren uit te halen. Als het symbool van jouw gekozen kaarten overeenstemmen met die van de booswicht tegen wie je vecht, worden de speciale kaarteffecten volledig genegeerd. Een hartenkaart spelen tegen de hartendame, zal dus géén kaarten uit de aflegstapel aan de taverne toevoegen.
De enige kaart die deze immuniteit ongedaan kan maken is de koning der zotten, de joker-kaart. Een joker spelen kost je helaas wel de rest van de beurt. Een volgende speler moet nu overnemen, maar mag de immuniteit van de tegenstander negeren.
Als je dacht dat de adel je rustig de deur van hun kastelen zou laten platlopen, heb je het mis! Ze geven zich niet zomaar gewonnen en gaan in de tegenaanval. Een vijand die niet verslagen is tijdens een ronde, slaat terug met zijn (resterende) aanvalspunten. De actieve speler moet kaarten weggooien met een waarde die gelijk is aan of groter is dan het aantal aanvalspunten. Lukt het niet om voldoende verdediging op te bouwen, dan is de revolutie mislukt en winnen de duistere krachten.
Zodra je een vijand verslaat door zijn levenspunten tot 0 te reduceren, vlucht een mysterieuze schaduw uit hem weg. De verslagen edellieden sluiten zich uit dankbaarheid bij je rangen aan en worden aan de aflegstapel toegevoegd. Het is vanaf nu dus mogelijk om deze kaart aan de trekstapel toe te voegen door hartenkaarten te spelen. Wanneer de laatste koning verslagen is, zijn de duistere krachten volledig verdreven en is de Regicide-revolutie geslaagd.
Regicide is een razendsnel kaartspel waarbij kaarten tellen, geluk en je medespelers door en door kennen de sleutelelementen zijn tot de overwinning. De geluksfactor die met het spel gemoeid is, is voor ons het grootste minpunt. Afhankelijk van welke kaarten je krijgt is het soms vrijwel onmiddellijk game over. Wanneer een medespeler een verkeerde kaart speelt kan jullie hele missie de mist in gaan.
De speluitleg duurt letterlijk 5 minuten en op een kwartiertje kan je een volledig potje spelen. Ideaal als tussendoortje of om de tijd mee te doden tijdens het wachten. Hoewel Regicide heel snel speelbaar is, is het absoluut niet evident om het ‘uit te spelen’, aangezien er 2 manieren zijn waarop de speler kan verliezen. Wanneer er geen kaarten meer in de trekstapel aanwezig zijn omdat iedereen in het veldhospitaal ligt, of wanneer de adel klappen uitdeelt die de speler niet kan incasseren. De revolutie zal vaker mislukken dan slagen. Meestal zal je net voor het einde, bij de laatste vijanden, ten onder gaan. Op zich is dat geen ramp want hierdoor krijg je net die adrenaline rush om nog een spelletje te spelen. Misschien lukt het volgende keer, of de keer daar na, of de keer daar na!
Het bijhouden van hoeveel levens- of aanvalspunten een kaart nog heeft is niet zo evident zonder er een blaadje papier bij te halen. Een rekenfoutje is tenslotte snel gebeurd. Je kunt wel de bijhorende app gebruiken om de telling te vereenvoudigen en zelfs wat sfeermuziek toe te voegen aan het spel.
De solovariant van het spel heeft lichtelijk andere regels, maar blijft evenwel overeind en heeft eigenlijk enkel een aanpassing als het op de joker aankomt.
In principe zou je Regicide perfect kunnen spelen met eender welke boek kaarten, maar je betaalt eigenlijk voor het artwork van het spel. Het is dankzij het ontwerp van de kaarten dat het verhaal tot leven komt en je de revolutie levendig kan visualiseren. Sinds de uitgave van Regicide in 2020 is het artwork van de ruiten kaarten herzien. Bij de 1ste editie zijn alle ruiten tovenaars, maar vanaf de 2de editie werden ze door Sketchgoblin vervangen door troubadours. Smaken en meningen verschillen, het is dus aan iedereen persoonlijk om te kiezen welk design je het mooiste vindt. Verder is er niets aan de regels veranderd, maar de uitgever vond dat minstrelen net iets beter pasten binnen het verhaal achter het spel. De uitgever geeft in onderstaande boodschap wel een mooie uitleg over hoe de wijziging binnen het verhaal van het spel past:
“Our newer editions of Regicide have different art for the Diamond cards. Our initial idea with Diamonds was that they were Mages who were opening mystic portals to allow others to pass through to join the battle (join your hand). But this didn’t really tie in very well with the idea that the other characters are chilling out at the Tavern. Are these portals opening up inside the Tavern?
We realised a while ago Diamonds really should be Bards. Bards are all about inspiration – they’re inspiring otherwise reluctant heroes to jump to action and join the battle. What better reason to leave your ale and join the frontlines than a rousing lute solo?
Als we het over veel replay value in een klein doosje hebben spant Regicide de kroon. Zoals we eerder zeiden is het spel eigenlijk een standaard deck met kaarten en dat komt, zoals je zou verwachten, in een standaard verpakking. Het volledige spel past in je zak en kan zonder moeite overal mee naar toe: school, werk, familiefeest, spellenconventie, vakantie, … Het nadeel van de verpakking is dat ze bij veelvuldig gebruik geen lang leven beschoren zal zijn. Het doosje is gemaakt van plastic, maar het scharnierpunt van het deksel zal naar ons gevoel na verloop van tijd wel eens doorscheuren. Tegen die tijd heb je er gelukkig al wel een honderdtal spelletjes Regicide.
Wil je nog verder delven in de wereld van Regicide? Overweeg dan zeker de Legacy variant. In deze versie met meer dan 400 kaarten speel je 12 unieke missies en ga je op zoek naar de bron van de corruptie die het land teistert.
Heb jij al eens een wens gedaan nadat je een vallende ster voorbij zag flitsen aan de hemel? Spoiler alert: de enige kans dat die wens ooit uit zou komen, is als je de eeuwenoude wezens die doorheen de kosmos zwerven voldoende fragmenten van die ster bezorgt. Fractured Sky van IV Studio is een deductiespel waar bluffen, blind bidding en verborgen informatie een sleutelrol spelen om jouw wens in vervulling te laten gaan.
In Fractured Sky heeft een ster zojuist haar leven met een supernova beëindigd. De gigantische knal van het uiteenspattende hemellichaam heeft de aandacht getrokken van een wezen dat al millennia lang doorheen de koude duisternis van het heelal zwerft. De ruimtegod ziet er in onze ogen uit als een gigantische inktvis, het is eens iets anders dan een man in een gewaad met een lange baard…
Dit mysterieuze wezen wil maar al te graag de fragmenten van de ster in zijn zuignappen verzamelen. Om dat te realiseren is hij bereid één wens in te willigen van diegene die hem de meeste fragmenten kan bezorgen. 5 naties sturen hun beste manschappen op een epische queeste doorheen het luchtruim. Welke wens maak jij als je wint? Kies jij voor roem, macht, rijkdom of misschien voor alle boardgames ter wereld?
1 tot 5 kapiteins varen 5 rondes lang uit met hun luchtschepenarmada op zoek naar de fragmenten van de gevallen ster. De kosmische brokstukken vallen uit de lucht op 10 verschillende luchteilanden neer. De kapitein die op het einde van de 5de dag de meeste fracties heeft, mag van de ruimteoctopus een wens in vervulling laten gaan en wint het spel.
Afhankelijk van het aantal spelers, zijn er meer of minder eilanden ter beschikking (i.e. zijde A of B van het spelbord) waar de sterren kunnen vallen. Wanneer er minder dan 4 spelers zijn, worden de Frosty Fjord & Wayward Wood in zo’n dik pak wolken gehuld, dat het onverantwoord zou zijn om jouw schepen daar te laten landen. De bijhorende starfallkaarten worden dusdanig uit het deck verwijderd.
Bij de start van het spel worden er 5 geheime missies getrokken en aan het starfall bord toegevoegd. Aan het einde van iedere ronde wordt de eerstvolgende missie onthuld en krijgt de winnaar een extra starfall als beloning.
Elke ronde wordt er een kaart getrokken van de stapel ‘publieke’ starfallkaarten en worden een aantal geheime starfallkaarten aan het bord toegevoegd. Het aantal geheime kaarten is gelijk aan de hoeveelste ronde er gespeeld wordt. Zo is er 1 kaart in de 1ste ronde, 2 voor de 2de, enz…, tot en met de 5de ronde. De publieke starfall landt voor het begin van de ronde op het gebied dat op de kaart staat. Alle spelers weten dus zeker dat daar iets te rapen valt! De geheime starfall wordt, net als de missie, pas op het einde van de ronde onthuld. Deze geheime kaart kan dezelfde locatie zijn als de publieke kaart, maar kan evengoed ergens totaal anders zijn.
De spelers voeren na de setup beurtelings een actie uit.
Ze hebben hierbij 3 mogelijkheden:
Iedere speler heeft 3 luchtschepen ter beschikking om naar de verschillende eilanden te sturen om daar naar vallende sterren te zoeken. Voor je een luchtschip plaatst, kies je hoeveel troepen er meevaren. Een speler kiest een token, maar houdt dit geheim voor de andere spelers. De token wordt nadien gedekt op het eiland geplaatst.
Wie als eerste aankomt op een locatie, neemt een kaart van de stapel met geheime starfallkaarten. Deze speler weet nu als enige dat er op de afgebeelde locatie géén ster zal neerdalen. Vervolgens mag deze speler 1 van de resources op de kaart nemen. Als eerste ergens landen biedt extra informatie én mogelijk extra grondstoffen, maar er zit ook een addertje onder het gras! Door een extra grondstof van de zojuist getrokken kaart op te eisen, geef je ook belangrijke informatie prijs aan je tegenstanders. Jouw tegenspelers kunnen op basis van jouw geselecteerde grondstof deduceren welke kaart jij mogelijk net getrokken hebt! Hou dus zelf ook goed in de gaten welke grondstoffen er wanneer verzameld worden doorheen het spel.
Nadat je jouw 3de schip plaatst, is de ronde voor jou volledig afgelopen en mag je geen acties meer nemen. Indien de andere spelers nog niet klaar zijn, blijven ze in volgorde acties ondernemen, maar sla jij jouw beurt over.
In Fractured Sky is een beetje hebzuchtig zijn en proberen jouw aanwezigheid op het bord op te dringen een must. Je wilt de keuzes van je medespelers beïnvloeden door op een bepaalde plek extra aanwezig te zijn. Dit kan je doen door gebouwen te plaatsen op het speelveld. Dit zijn markten, torens of sloepen. Markten en torens blijven permanent op het bord staan zodra ze gebouwd zijn, maar sloepen worden op het einde van iedere ronde weer verwijderd.
Sloepen kun je net als luchtschepen op een eiland positioneren om jouw strijdkracht tijdelijk met 1 punt (per sloep) te verhogen. Ideaal om een tegenstander mee op een vals spoor te zetten of om jouw positie ergens te versterken. Ben je aan het bluffen door ergens zo veel schepen naartoe te sturen, of weet jij iets dat de rest niet weet?
Een strategisch geplaatste wachttoren geeft jouw troepen permanent extra slagkracht en markten zorgen voor extra grondstoffen indien jouw luchtschip op een naburig eiland landt.
Kennis is macht en een goede pokerface is goud waard in dit spel. Je kunt tijdens jouw beurt opteren om grondstoffen te betalen om naar een gedekte starfall- of missiekaart te kijken op het starfall bord.
Kies je om te spieken naar waar er een starfall gaat landen, dan kan je – net zoals wanneer je als eerste op een locatie arriveert – een extra grondstof van deze kaart nemen. Ook hier is het een subtiele balans tussen extra grondstoffen verzamelen en jouw info deels prijsgeven of alle informatie voor jezelf houden.
Wanneer alle luchtschepen op het bord staan, worden de gedekte troepentokens onthuld. Per eiland krijgt de speler met de hoogste waarde alle aanwezige starfall, als die er zijn. De speler met de 2de en 3de hoogste puntenwaarde ontvangen respectievelijk 2 en 1 grondstoffen van de regio.
Nadat de strijd op alle eilanden beslecht is, keren alle schepen terug naar de spelers, worden de geheime en publieke starfallkaarten geschud en de volgende ronde voorbereid.
Wat onmiddellijk opvalt – en dit ligt in lijn met wat we van spellen uitgegeven door IV Studio ondertussen gewend zijn – is de prachtige vormgeving van het spel. Ieder spel van deze uitgever is een must om in je winkeletalage uit te stallen. Wie de games ziet wordt zonder twijfel binnen getrokken om het vast te nemen en te kopen. Het felle contrasterende kleurgebruik, de speels vormgegeven figuren en de massa aan inhoud in de doos spreken allemaal tot de verbeelding. De games van IV Studio komen altijd met een aanzienlijk prijskaartje, maar je kan hen nooit verwijten dat je geen waar krijgt voor je geld, zowel qua inhoud als uren gameplay.
Het spel komt in zowel een deluxe als een standaarduitgave. Hoewel de deluxe editie een enorme upgrade is als het op table presence en look and feel aankomt, zorgt deze editie er misschien ook voor dat er net iets te veel aan de gang is op tafel. Je verliest hierdoor het overzicht over waar het spel in essentie om draait: starfall verzamelen. Iedere speler krijgt bij de luxeversie een persoonlijke inlay, de tokens worden vervangen door meeple, de kaarten zijn beter afgewerkt en iedere speler krijgt 3 luchtschepen met een uniek design en een magnetische bodem. Het meest bevredigende is hoe de troepentokens magnetisch aan de luchtschip-meeple vastklikken. Samengevat is de deluxe editie een visuele upgrade, maar ze is zeker niet noodzakelijk om de spelervaring mee te verbeteren.
Een zeer positief aspect is het gradueel opbouwende tempo van het spel. Met iedere nieuwe ronde zullen er meer starfall uit de lucht vallen. In de eerste ronde is de kans dat je, zonder voorkennis, op het juiste eiland je anker uitgooit en daar sterrenstof aantreft klein, maar het zorgt er wel voor dat iedereen rustig grondstoffen kan verzamelen en het mechanisme van het spel leert kennen.
Het spel blinkt uit in het opbouwen van spanning. Er zijn maar 5 rondes, dus je kan niet bij de pakken blijven zitten als je wilt winnen en je zal continu het gevoel krijgen dat je tegenstanders je op de hielen zitten. Het gedekt uitsturen van troepen is een mechanisme dat de spanning er permanent in weet te houden. Zeker de 2 witgekleurde tokens houden de sfeer er in. Deze tokens komen overeen met een troepenwaarde van 10 of 1. Je tegenstanders hebben er het raden naar hoeveel manschappen jij aan boord hebt van dat luchtschip dat je net op tafel zette. Het gluren naar kaarten kan je ook echt een enorm voordeel bezorgen, als je het geheim weet te houden voor de andere tegenspelers. Naast deze hidden information features is er gelukkig ook nagedacht over de mathematische balans van de troepen. Initieel vroegen we ons af waarom je ooit een lagere waarde zou uitspelen, want met de 8, 9 en 10 fiches heb je toch altijd prijs? Indien de totale troepenwaarde van jouw schepen meer dan 10 is, moet je bij ieder schip punten in mindering brengen gelijk aan jouw troepenwaarde min 10. Als je dus effectief de 8, 9 & 10 speelt wil dat zeggen dat je bij ieder schip 17 (27 – 10) punten moet aftrekken!
Er zijn 2 noemenswaardige minpunten aan het spel. De werking van de sloepen die wel-of-niet interageren met markten en luchtschepen met 0 troepen aan boord is iets wat je meermaals moet lezen in de regels. Bespreek zeker op voorhand heel duidelijk met alle spelers hoe dit nu exact in elkaar zit want anders voorspellen we frustratie en verwarring. Het tweede minpunt is de noemenswaardige geluksfactor die met het spel gemoeid is. Aangezien je nooit weet welke geheime starfallkaarten er aan het bord werden toegevoegd, tenzij je de verkenningsactie gebruikt, is ergens landen volledig op geluk gebaseerd. Dit is misschien het grootste minpunt van Fractured Sky dat ons tegenhoudt om het frequenter op tafel te krijgen. Fractured Sky is ook voorzien van een AI component voor wie het spel in zijn eentje of met 2 wilt spelen. Hoewel het altijd een meerwaarde is om lagere spelersaantallen te ondersteunen, speelt het spel naar onze mening het leukste vanaf 3 spelers zonder dat er bots meespelen.
Naast Fractured Sky hebben we bij The Playground ook nog andere titels van deze uitgever in stock! Check zeker ook Veiled Fate, Moonrakes & Mystic Mischief.
Jaag roem & glorie na en zorg dat jouw naam tot in de eeuwigheid verder leeft in The Vale of Eternity. Het spel is een tactische take that tableaubuilder waarbij je jouw tegenstanders de loef wilt afsteken door betere legendarische wezens te temmen dan zij. Het Koreaanse Mandoo Games schiet weer raak met een titel van formaat!
De Vallei der Onsterfelijkheid ligt ergens verborgen op de grens tussen de wereld van dromen en de werkelijkheid. Een verdwaalde reiziger tuimelde echter per toeval door de toegangspoort en trof op deze mysterieuze plaats goden, legendarische wezens, draken en geesten aan. Al die fabelachtige figuren waar je als kind verhalen over hoorde voor het slapen gaan blijken dus echt te bestaan. In de hoop om hen beter te begrijpen en om de titel van meestertemmer te verdienen, trekken 2 tot 4 monstertemmers er op uit om deze magische creaturen te vangen en te temmen.
Het spel wordt gespeeld in (maximaal) 10 rondes. Het spel is afgelopen zodra de 10de ronde gespeeld is of wanneer een speler op het einde van een ronde meer dan 60 punten heeft gescoord.
Bij de start van een ronde worden 2 kaarten per speler van het deck getrokken en aan het speelveld toegevoegd. De plaats waar een monster op het veld verschijnt, hangt af van het element/huis van de kaart: water, aarde, wind, vuur of draken.
Iedere ronde bestaat op zijn beurt weer uit 3 fases: jagen, acties ondernemen en kaarteffecten activeren.
In de jaagfase gaan de spelers beurtelings een wezen als prooi markeren waar ze jacht op wensen te maken totdat alle kaarten gekozen zijn. De eerste selectieronde begint met de startspeler en gaat vervolgens met de klok mee. Een monster kan maar door 1 temmer tegelijkertijd gemarkeerd worden. Zodra iedereen een eerste prooi geselecteerd heeft, mag de speler die laatst aan zet was opnieuw kiezen en wordt het proces herhaald in tegenwijzerzin. Nu alle wezens door iemand in het vizier zijn genomen is de jaagfase voorbij, of begint de jacht nu past echt?
De startspeler mag nu kiezen welke acties hij wenst te ondernemen tijdens zijn beurt. Een speler blijft aan zet totdat deze geen acties meer kan of wilt uitvoeren. De actieve speler kan per monster waarop hij jacht maakte in de vorige fase kiezen wat hij er mee wilt aanvangen. Wilt hij ze temmen (de kaart op hand nemen) of verkopen (de kaart wegwerpen en omruilen voor magische stenen)? De verkoopwaarde van het monster wordt bepaald door de soort waartoe het wezen behoort. Vuurkaarten geven je bijvoorbeeld 3 magische stenen met een waarde van 1 per steen terwijl een draak je 1 magische steen met een waarde van 6 oplevert.
Je kan ook kaarten uit je hand aan jouw persoonlijke spelersveld toevoegen door hen op te roepen. Dit kan echter alleen als je de nodige magische stenen kan betalen én je voldoende plaats hebt op jouw veld. Je mag nooit meer wezens op het veld hebben dan het cijfer van de ronde. Maximum 2 monsters in ronde 2, 8 monsters in ronde 8, enz…
Rond het verkopen en oproepen van wezens is er een zeer belangrijke spelregel om even toe te lichten. Een temmer kan maximaal 4 magische stenen in zijn bezit hebben en er moet altijd gepast betaald worden om een monster op te roepen. Als je een wezen met een kostprijs van 4 aan je speelgebied wilt toevoegen en je betaalt met een magische steen die 6 waard is, krijg je géén wisselgeld terug. Als je niet gepast kan betalen, is dat pech!
De volgorde waarin de speler zijn acties uitvoert is geheel vrijblijvend, maar van cruciaal belang om het spel te winnen.
Op iedere kaart staan 1 of meerdere iconen afgebeeld om aan te tonen welke effecten dit wezen teweegbrengt. Sommige wezens hebben effecten die onmiddellijk activeren zodra je ze speelt (bliksemschicht iconen), en sommigen hebben effecten die pas activeren aan het einde van iedere ronde (zandloper iconen). Dit laatste type effecten worden tijdens deze fase geïnitieerd. Net als in de actiefase kiezen de spelers de volgorde waarin de effecten uitgevoerd worden. De volgorde kan bepalend zijn voor het aantal punten dat je krijgt of welk effect een bepaalde kaart heeft.
Zodra de alle effecten zijn uitgevoerd, wordt de first player marker doorgegeven en de rondemarker naar het volgende veld op het rondespoor verplaatst.
Het design van The Vale of Eternity schreeuwt eenvoud en de regels zijn op zich zeer snel onder de knie te krijgen, maar dat wilt niet zeggen dat je het spel snel meester bent of er direct op bent uitgekeken. Het spel biedt voor buitenstaanders misschien weinig table presence, maar is voor de spelers behoorlijk intens als het aankomt op de juiste keuzes maken. Een stevige voorsprong verandert voor je het weet in een genadeloze achterstand en met maar maximaal 10 rondes die razendsnel voorbijschieten, moet je uit je doppen kijken dat een tegenspeler niet met de overwinning aan de haal gaat.
Elke ronde worden er nieuwe kaarten onthuld en je wéét dat je er maar 2 kan reserveren. Kies je voor de kaarten die jij nodig hebt om jouw tableau-engine te laten draaien of ontzeg je een tegenstander de kaart die hij broodnodig heeft? Het zijn geen evidente keuzes en door het zeer beperkte aantal acties is de spanning vanaf de eerste rondes al te snijden.
Een zeer grote meerwaarde van het spel is niet enkel de vormgeving, maar ook de achterliggende achtergrond van de kaarten. Alle figuren stammen uit legendes van over de hele wereld. Denk maar aan Odin & Frey uit de Noorse mythologie, Asmodeus & Leviathan als Christelijke/Bijbelse figuren, Agni uit het Hindoeïsme of Charybdis die we ons allemaal wel zullen herinneren uit de Griekse mythologie. Kom je een kaart tegen waar je het verhaal niet van kent, dan raden we je warm aan om het even uit te zoeken om je kennis over dat figuur uit te diepen.
Met een deck van 70 monsterkaarten is er een grote randomisatiefactor in het spel. Er zijn bepaalde combo’s die je gegarandeerd een stabiele stroom aan punten bezorgen, maar als die kaarten niet op de juiste moment in het spel aan bod komen, moet je op zoek naar een andere strategie. The Vale of Eternity is dus geen one trick pony waarbij je telkens dezelfde speelstijl kan hanteren. Er is ook een beperkte take that factor waarbij je elkaars engine kan (proberen te) doorbreken.
De onsterfelijkheidsfiguur is een leuke extra component in de doos, maar voegt verder geen enkele functionele waarde toe en staat er eigenlijk maar een beetje bij voor de gezelligheid. De makers hadden dit figuur evengoed achterwege kunnen laten zonder dat iemand er om zou rouwen. Het maximum aantal kaarten dat je aan jouw spelersgebied mag toevoegen is rechtstreeks gekoppeld aan de spelronde. Dit aspect vergt een beetje mentale boekhouding want buiten de gemeenschappelijke rondemarker, is er geen enkele visuele indicatie op jouw eigen spelersveld van de ronde waarin je je op dat moment bevindt… maar tot 10 tellen zal nog net lukken, niet?
Samengevat is The Vale of Eternity een pareltje onder de beginnersspelen waar Eric Hong waarde hecht aan to-the-point vormgeving en een mechanisme waar balans tussen geluk en vooruitdenken de hoofdrol spelen.
Het spel is ondertussen zowel in het Engels als Nederlands verkrijgbaar in België. De Nederlandstalige variant wordt uitgegeven door Geronimo Games.
Voor wie 70 monsterkaarten niet voldoende vindt of het spelmechanisme net iets te eentonig is, is er gelukkig al een uitbreiding op komst. De The Vale of Eternity: Artifacts uitbreiding voegt extra monsters, artefacten en extra spelmechanismen toe waarbij je onder andere meer kaarten per ronde mag spelen of waarmee je de spelregels voor een ronde naar jouw hand kan zetten.
Wie een drankje bestelt wordt altijd liever bediend door iemand met een glimlach dan door iemand met een zuur gezicht. Met Little Tavern van Repos Production zit de sfeer in ieder geval goed voor jou en je drinkmakkers.
Ondanks haar zeer kleine omvang, is jullie herberg in heel de regio gekend als de crème de la crème met live entertainment, goudkleurig gerstenat, verrukkelijk geurend vlees dat je het water aan de lippen zet en barmeiden in wiens ogen je verdwaald geraakt. Iedere avond verdringen de gasten elkaar aan de deur in de hoop om een plaats aan één van de tafels te bemachtigen.
Jullie weigeren niemand, tenzij de bar vol zit. Het cliënteel zijn wezens van alle slag, maar sommigen heb je net iets liever aan jouw tafel zitten om drankjes voor op te nemen dan anderen. Een elf durft zijn neus ophalen voor andere wezens, maar is des te guller als er soortgenoten aan de tafel aanschuiven. Kobolds drinken en eten hun buik rond en verlaten de kroeg zonder ook maar een stuiver achter te laten voor de hardwerkende bediening… Probeer deze groene gierigaards te laten aanschuiven bij een andere tafel, als je jouw kansen op een gulle fooi niet wilt zien slinken.
Little Tavern is een zeer snel en eenvoudig spel waarbij geluk en een goede neus voor zaken ervoor zorgen dat jij op het einde van de avond de meeste fooien bijeen weet te rijven. Je wilt de meest gulle klanten aan jou tafel houden en de herrieschoppers liever naar je collega’s afschepen.
Iedere speler wordt door de waard van de herberg één tafel toevertrouwd om te bedienen en krijgt enkele munten wisselgeld. Voorlopig is je tafel nog leeg, maar er zullen spoedig 4 dorstige klanten plaatsnemen. Omdat de taveerne iedere dag stampvol zit mogen jullie alle fooien die je krijgt volledig houden. De belofte van glimmende goudstukken doen je ogen gegarandeerd fonkelen en zorgen ervoor dat je jouw beste beentje voorzet tijdens het serveren!
Alle gastenkaarten worden gedekt in een grote stapel door elkaar geschud en in het midden van het speelveld verspreid. Deze ‘roerpot’ aan kaarten vertegenwoordigt de rumoerige menigte die duwend en trekkend aan de deur van de kroeg staat. Omdat er meer klanten dan plaatsen zijn, werken jullie in shiften. Gasten mogen net zo lang drinken en eten totdat alle tafels gevuld zijn. Zodra dat gebeurt, worden de rekeningen gepresenteerd, fooien verzameld, de gasten naar buiten geloodst en de tafels afgekuisd voor de volgende reeks klanten. Bij de start van een shift mogen de spelers, om de beurt, een willekeurige gast selecteren en deze naar een tafel begeleiden. Dit mag hun eigen tafel zijn, of die van een collega, zolang er plaats is aan de gekozen tafel. Een tafel heeft maar plek voor 4 drinkebroers en een gast zal zijn plekje nooit verlaten, tenzij een gebeurtenis hem daartoe dwingt of dat de shift er op zit.
Als barman/barvrouw moet je sluw te werk gaan bij het plaatsen van het cliënteel. Elk van de 7 typen klanten geeft op een andere manier fooi. Sommigen kijken enkel naar de mensen met wie ze aan tafel zitten, terwijl anderen hun gedrag beïnvloed wordt door alle aanwezigen in de gelagzaal:
Je kan tijdens jouw beurt ook een gebeurteniskaart trekken in plaats van een klant uit te kiezen. Dit kost je wel 1 munt, die je aan een speler naar keuze overhandigt. Zo’n gebeurtenis zorgt voor onverwachte activiteit in de zaal. Misschien heeft iemand een ander zijn roemer wijn omgestoten of een scheve opmerking gemaakt over de gezichtsbeharing van vrouwelijke dwergen? Het is snel gebeurd en zo’n situatie ontaardt voor je het weet in een echte bar brawl waardoor enkele gasten de herberg moeten verlaten. Of misschien schuift een gast je wat extra fooi toe om zijn identiteit geheim te houden voor de andere bedienden wanneer hij duistere zaken komt doen in jullie herberg.
Het spel blijft doorgaan tot een speler 25 goudstukken aan fooien weet te verzamelen. Met zoveel klinkende munten op zak is het tijd om de avond af te ronden en op te kuisen. Je hebt hard gewerkt voor je centen en jouw naam wordt in een vergulde kader met het opschrift “medewerker van de avond” aan de muur gehangen.
Little Tavern heeft veel in zijn mars en is een aangenaam spel om je dorst mee te lessen indien je op zoek bent naar iets snel, eenvoudig en goedlachs. Ideaal om te spelen op café of als voorgerechtje voordat je aan het echte werk begint. De ontwerpers Maxime Rambourg en Théo Rivière zijn zonder twijfel ervaren cafégangers, want het spel weet die sfeer perfect te capteren. Na een avondje drinken in goed gezelschap zal je sneller een klinkende fooi neertellen dan op een avond met minder interessante tafelgasten.
De beperkte plaatsen aan je tafel maken het een kwestie geluk en van risico’s (durven) nemen. Het is hopen dat je de juiste klanten binnen weet te trekken tijdens jouw beurt. Je kan je tegenspelers in dit spel saboteren door de ‘foute’ klanten bij hen te zetten, maar schrik dan ook niet wanneer ze je voor die dienst betaald zetten door je met een horde kobolds op te zadelen… Het spel wordt des te leuker als het aantal spelers toeneemt. Met 3 spelers is het spel OK, maar met 4 of 5 is het plots een pak rumoeriger aan de speltafel!
De gebeurteniskaarten laten wat te wensen over. Deze zouden meer impact kunnen hebben op het spelverloop en zijn ook zo beperkt in aantal dat je al snel weet welke gebeurtenissen er nog beschikbaar zijn tijdens een ronde. Het is een kwestie van kansberekening of je de gewenste effecten kan teweegbrengen.
Al bij al is Little Tavern een spel dat slaagt in zijn opzet om een snelle en licht verteerbare hap te zijn op het bordspellenmenu. Als je het ons vraagt, een warme aanrader.
Hadden de Egyptenaren het bij het rechte eind om katten te vereren als goden? Werd de mensheid door wezens uit de ruimte een handje geholpen? In 2075 nemen de katten in ieder geval de aarde over als (rechtmatige) heersers van de planeet en ons zonnestelsel! In MLEM – Space Agency van Rebel Studio volgen we de katten op hun queeste om de kosmos te veroveren met hun aaibare schattigheid.
Iedere speler staat aan het hoofd van een prestigieus Lucht- en Ruimtevaartcentrum voor katstronauten. Je team bestaat uit 8 zorgvuldig geselecteerde specialisten die voor jou de verste uithoeken van de kosmos zullen verkennen. Misschien ontdekken ze een planeet vol sappige vis of eentje die er uitziet als een enorme krabpaal? Je zou spontaan beginnen spinnen bij de gedachte alleen al! Iedere speler wilt zo snel mogelijk zijn team zo ver mogelijk de ruimte in sturen om naam te maken voor zijn centrum. Zo’n ruimterace is echter niet van de poes, maar vergt een ijzersterke concentratie en een gezonde portie geluk. Hopelijk kruist er geen zwarte kat je pad bij de lancering.
De kattenregering heeft in totaal 11 raketten voor jullie ruimtevaartmissies gebouwd. Iedere speler stuurt bij de start van een nieuwe expeditie 1 katstronaut mee als bemanning van de shuttle. Om totale chaos aan boord te vermijden, wordt er voor iedere ruimtereis een kapitein aangewezen die zich achter de stuurknuppel mag nestelen. Voor de allereerste missie is dit degene die als laatste de kattenbak mocht leegmaken. De kapitein selecteert als eerste een specialist die aan boord mag gaan. Vervolgens moeten alle andere spelers (met de klok mee) een katstronaut afvaardigen. Telkens een vlucht succesvol terugkeert naar de aarde of onderweg ergens crasht, schuift de rol van kapitein door naar de volgende speler.
De eerste tactische keuze van het spel biedt zich nu al aan: welke katstronaut stuur jij mee? Elk van jouw 8 beschikbare katten heeft een andere specialiteit. Kies je de kat die, zelfs wanneer de shuttle crasht, nog op tijd in een ontsnappingscapsule weet te geraken om veilig te landen op het dichtst bijgelegen hemellichaam, of ga je voor de terraformer die wanneer ze op een planeet landt een dubbele puntenwaarde oplevert? Zodra iedereen aan boord is, is het tijd voor lift off!
Nu jullie koers uitgestippeld is naar de verste uithoeken van de ruimte, is het tijd voor de kapitein om de raket veilig door het sterrenstelsel te navigeren. Om de raket te verplaatsen rolt de missieleider de dobbelstenen en sorteert ze vervolgens per waarde. Naast het veld waar jullie je nu bevinden op de mat staan 2 tot 3 dobbelstenen afgebeeld die aantonen welk waardes aanvaard worden op dit veld. Als deze waardes niet gerold werden, crasht de shuttle! Lukte het de kapitein om 1 of meerdere geldige waardes te rollen, dan kan hij kiezen welke dobbelstenen er gebruikt worden om jullie reis verder te zetten.
Alle dobbelstenen van de gekozen waardes worden helaas wel uit de poel verwijderd en mogen voor de rest van deze expeditie niet meer gebruikt worden. Kies dus verstandig, want voor jullie volgende worp zijn er dus minder dobbelstenen ter beschikking. Gelukkig zijn er soms ook ‘boosters’. Dit is een speciale waarde op de dobbelstenen die betekent dat deze teerling niet aan de kant gezet moet worden, maar opnieuw mag worden ingezet voor een volgende ronde.
Het aantal lichtjaren dat de shuttle doorheen de ruimte cruiset hangt af van welke dobbelstenen er opgeofferd worden. De raket wordt evenveel velden verschoven als de som van alle dobbelstenen van de geselecteerde waardes. Indien je vanaf het 8ste ruimtekwadrant vertrekt en maar 1 geldige steen wierp met een 1-waarde op, vliegen jullie rustig verder naar het 9de kwadrant. Indien de kapitein 3 dobbelstenen met een 3-waarde gebruikte, schieten jullie aan warpsnelheid vooruit naar het 17de kwadrant!
Er wordt wel eens gezegd dat katten 9 levens hebben en hopelijk is dat waar, want in dit spel zullen de katstronauten frequent van een gefaalde missie terugkeren. Misschien omdat ze het niet konden laten om dat glas water om te stoten over het controlepaneel of omdat de piloot plots een haarbal moesten ophoesten terwijl de raket door een meteorietenveld vloog? Telkens wanneer de spelers er niet in slagen om het correcte resultaat te dobbelen, ontploft de raket en schuift de crashfiche een plaats verder op. Maak je geen zorgen, de bemanning komt altijd op haar pootjes terecht en keert terug naar de spelers hun spelersbord
Gelukkig is MLEM meer dan een eindeloze push-your-luck tot aan de eindstreep. Doorheen jullie ruimtereis kunnen de spelers er na elke verplaatsing, in spelvolgorde, voor kiezen om uit te stappen op een aangrenzende planeet of maan. Je katstronaut blijft voor de rest van het spel achter op deze locatie om onderzoek te doen dat punten waard is op het einde van het spel. Nadat iedereen zijn keuze heeft gemaakt om achter te blijven of om de reis verder te zetten, wordt er opnieuw gerold. Dit proces herhaalt zich totdat iedereen uitgestapt is, het verste kwadrant bereikt is of de shuttle crasht.
Het spel eindigt zodra een speler al zijn katten succesvol ergens in de ruimte heeft laten landen of wanneer de raket een 11de keer neerstort. De kattenregering kan brokkenpiloten tenslotte niet eindeloos blijven financieren. Zodra er aan een van deze voorwaarden voldaan is mogen de spelers hun punten optellen en vaststellen wie het best geschikt is om een ruimtevaarder te worden. Maar je moet ook niet kattig gaan doen als je niet gewonnen hebt…
De doos bevat ook 3 speluitbreidingen die je naar believen kan mix-en-matchen met het basisspel. In de ontdekkingsmodule worden er extra tegels zoals wormgaten en achtergebleven ruimteschepen toegevoegd op jullie pad. In de geheime missie-variant krijgt iedere speler extra (geheime) manieren om punten te scoren. Tot slot is er de UFO met vreemde wezens die jullie expeditie beïnvloeden door dobbelstenen af te nemen of plots andere merkwaardige effecten teweeg te brengen.
Basisspel
Extra varianten
Ontdekkingsmodule:
Geheime-missiemodule:
UFO-module:
MLEM – Space Agency is een mooi voorbeeld van een spel dat niet complex moet zijn om hoge toppen te scheren. Reiner Knizia is dan ook geen onbekende voor de ervaren boardgamer, die weet dat zijn naam meestal garant staat voor games met een hoge kwaliteit.
Zowel qua inhoud, want je krijgt veel voor de prijs die je betaalt, als het mechanisme, zal het spel gegarandeerd bij velen in de smaak vallen. Om alles uit te leggen heb je amper 5 minuten tijd nodig en door het snelle tempo zal niemand geneigd zijn om tussendoor op zijn smartphone te zitten swipen op zoek naar een ander bordspel om mee te matchen. Je aandacht zal zonder twijfel ook richting de doos graviteren dankzij de vormgeving van Joanna Rzepecka. De ondeugendheid van de katten is praktisch voelbaar.
Wanneer de raket nog maar enkele velden van de diepe ruimte verwijderd is en je nog maar 1 dobbelsteen over hebt, zal de adrenaline door je lijf razen. Precies of iemand heeft stiekem aan het kattenkruid gezeten!
Het grote, en misschien enige, nadeel bij MLEM is dat vrijwel alles op geluk gebaseerd is. Het is goed mogelijk dat je raket al crasht voordat je de eerste planeet bereikt. Het is ook alles behalve evident om de laatste velden van de speelmat te bereiken, waardoor je soms een beetje moedeloos kan worden. Maar als het te simpel was, zou je er ook niets aan vinden uiteraard. MLEM doet daarnaast ook onmiddellijk denken aan een ander verslavend spel van dit genre: Celestia waarbij je als luchtschipkapitein tussen de wolken vliegt en aan donderwolken, luchtpiraten en reuzenvogels probeert te ontsnappen.
Let me take you on a journey to the year 2075. Just as soon as they took control of the world, cats set their sights on a new frontier – space! The crème de la crème of feline specialists now compete for cosmic dominance, with their determination unmatched even by the lack of opposable thumbs.…
Uitverkocht
Wie van ons zit er niet regelmatig dubbel geplooid van het lachen of met blinkende oogjes naar schattige kattenfilmpjes te staren op zijn smartphone? Bij ons nemen die activiteiten in ieder geval soms meer tijd in beslag dan goed voor ons is! Boop van Smirk & Dagger zal je aandacht even hard weten te trekken.
Boop is een misleidend schattig en uitermate uitdagend 2-player game. Wanneer je katten thuis op het bed liggen te ravotten denk je misschien ‘hoe schattig, ze zijn aan het spelen’. Maar in werkelijkheid is er een strijd aan de gang om het beste plekje op de sprei. Daar waar de meeste zonnestralen door het raam vallen, waar het donsdeken extra zacht is of van waaruit Mister Whiskers zijn etensbakje het beste in de gaten kan houden.
Het doel van het spel is op zich relatief simpel : zorg dat jij als eerste 3 volwassen katten op een rij naast elkaar op het bed krijgt. In de variant voor jonge kinderen is het spel afgelopen wanneer er 3 kittens naast elkaar liggen.
Verdeel de katten (per kleur) tussen de spelers, draai de doos om en leg het stoffen lappendeken van 6×6 vakken op de doos. Iedere speler heeft nu 8 kittens & 8 volwassen katten meeple voor zich liggen. De volwassen katten spelen helaas nog niet mee en worden voorlopig opzij geplaatst.
De spelers moeten om de beurt een kitten op een vrij veld op de sprei plaatsen. Wanneer zo’n pluizig vriendje op het bed springt, worden alle kittens uit de direct aangrenzende vakken een veld ‘weg geboopt’. Bekijk het alsof ze de lucht in worden geslingerd doordat er een kat naast hen landt. Lag er een kitten lekker te snoozen op de rand van het bed? Dan tuimelt die pardoes op de grond! Het gebeurt vaak dat je ook een kitten van je eigen kleur boopt, soms moeten er nu eenmaal offers gemaakt worden om een betere plaats op het bed te bemachtigen.
Zodra er 3 kittens van eenzelfde kleur op een rij liggen (horizontaal, verticaal of diagonaal) is het spel bij de kindervariant uitgespeeld en is de winnaar gekend. Bij het spel voor meer ervaren spelers of volwassenen, is het tijd voor de kittens om volwassen te worden. De kittens die op een rij liggen worden van het bed gehaald en uit het spel verwijderd. Vervolgens voegt de eigenaar van de kittens 3 volwassen katten toe aan zijn voorraad. Wanneer je 3-op-een-rij vormt met een mix van katten en kittens, blijft het voormelde principe van kracht: haal de meeple van het veld, ruil de kittens om voor katten en voeg ze toe aan je voorraad. In het geval dat je alle kittens uit je voorraad op het bed hebt geplaatst mag je 1 van je kittens van de sprei halen en omruilen voor een kat die je op hand neemt.
De poezen op een rij krijgen is met al dat geboop een pak minder evident dan je zou denken. Gelukkig blijven de viervoeters wel netjes op hun plaats liggen, als er al een andere kitten of kat achter hen ligt. Je kan dus nooit een kat wegboopen als ze niet naar een volgende aangrenzend veld kan doorschuiven. Daarnaast is het voor een vederlicht kitten ook niet mogelijk om een uit de kluiten gewassen chonk weg te boopen, maar deinst een volwassen kat er niet voor terug om een jong exemplaar van het bed te jagen.
Je blijft verder katten op het bed deponeren totdat een van jullie 3 volwassen katten naast elkaar kan krijgen of al zijn meeple ergens op de sprei liggen te ronken.
Onze twee favoriete soorten cafés zijn bordspellencafés en kattencafés. Met Boop op tafel in The Playground wordt het bijna letterlijk the best of both worlds! Het zou alleen nóg beter zijn met een echte kat op je schoot tijdens het spelen.
Boop ziet er met zijn eenvoudige design en vormgeving misschien een spel uit voor kinderen, maar dat is alles behalve waar. Er komt veel meer strategie en tactische nadenken bij kijken dan je op het eerste zicht zou verwachten. Het spel laat niets aan het geluk over, je hebt de overwinning volledig zelf in de hand. Boop is dan ook niet voor niets door Mensa geselecteerd als een spel waar zelfs haar leden door geprikkeld zouden worden. 3-op-een-rij was nog nooit zo uitdagend.
De functionele gelaagdheid van de 2 soorten meeple en het area-control mechanisme zorgen ervoor dat je eigenlijk aan het schaken bent met katten in dit spel. Boop is soms even onvoorspelbaar als een echte kat die de ene moment rustig zijn pootjes aan het wassen is en de volgende moment door de kamer zoomt achter een stofje of lichtreflectie. Het is in ieder geval niet van de poes dit spel.
Simpelweg, het perrrrrfecte spel om aan jouw collectie toe te voegen, als je het ons vraagt.
A deceptively cute, deceivingly challenging abstract strategy game for two players. Every time you place a kitten on the bed, it goes “boop.” Which is to say that it pushes every other kitten on the board one space away. Line up three kittens in a row to graduate them into cats… and then, get three…
Op voorraad
Ronkende V12 motoren en gierende banden, met ‘HEAT: Pedal to the Metal’ van Days of Wonder word jij een echte racewagenpiloot! Last van een zware voet in de wagen? Dat komt bij dit racespel misschien wel goed van pas. Bij HEAT kruipen een tot zes spelers in de bestuurdersstoel van de iconische Formule 1-bolide uit de jaren 60. Scheur over het asfalt en laat een fles champagne knallen op het winnaarspodium!
Helaas is het niet alleen een kwestie van wie de snelste is. Je zal ook stalen zenuwen nodig hebben en je koelbloedigheid moeten kunnen bewaren. Je moet in de cockpit niet enkel het hoofd, maar ook je motor koel weten te houden als je in één stuk over de finishlijn wilt geraken. Begint de link met de naam van het spel je al te dagen?
Continu plankgas geven is niet de sleutel tot de overwinning. De F1-racemachines van de jaren 60 waren een stuk gevaarlijker dan hun tegenhangers van vandaag. De wagens waren toen ontworpen om er oogstrelend uit te zien en snel te gaan, veiligheid was eerder een bijzaak. Veiligheidsgordels waren voor watjes en de kans dat er een voertuig in brand vloog was meer dan reëel. Daarom moet je in dit spel dus soms wat gas terugnemen en je bochtenwerk als een echte professional aanpakken.
Het spel speelt alsof je echt in de wagen plaats neemt. Je speelt kaarten uit je hand om aan te geven hoe snel jij over de weg racet en kan bij de start van iedere beurt naar een hogere of lagere versnelling schakelen om meer kaarten te kunnen spelen of om je motor te sparen. Hoe hoger je versnelling, hoe harder je jouw motor laat werken en des te groter de kans op oververhitting wordt. Meer kaarten spelen, zorgt ervoor dat je meer snelheid kan maken, maar is ook niet zonder risico’s. Als je jouw gaspedaal te ver induwt, vlieg je mogelijk uit de bocht en schieten je tegenstanders je genadeloos voorbij.
Iedere speler krijgt bij de start een deck snelheidskaarten om een deck mee te vormen. Daarnaast liggen er een aantal HEAT-kaarten op je spelersbord die je motor vertegenwoordigen. Hoe heter je jouw motor laat worden, hoe meer van die HEAT-kaarten er in je deck belanden. Zo’n HEAT-kaarten beperken jouw keuzes en zitten behoorlijk snel in de weg in jouw beperkte handlimiet. Als je te veel ‘heat’ in je hand hebt, zie je jouw tempo drastisch slinken of valt je voertuig zelfs een ronde volledig stil.
Elke speler doorloopt tijdens zijn beurt een aantal stappen, zoals schakelen, kaarten spelen, motor afkoelen, slip streamen en bochtencontrole, om te bepalen waar zijn racemachine zich op het circuit bevindt. Het doel van het spel is, net als bij een echte race, om als eerste over de finish te geraken. Zodra een speler zijn laatste ronde heeft gereden, is het spel onmiddellijk afgelopen en worden de racers naar het winnaarspodium geloodst.
HEAT wordt gespeeld als een eenmalige race of een volledig raceseizoen met meerdere wedstrijden, waarna een wereldkampioen gekroond wordt.
Ben jij stiekem een echte grease monkey die graag aan zijn wagen sleutelt? Overweeg dan zeker de garage-module waarbij iedereen zijn racemachine kan personaliseren aan de hand van drie upgrade kaarten. De kaarten worden normaal gezien via drafting verdeeld, maar als iemand gehecht is aan een bepaalde configuratie, kunnen jullie uiteraard ook overeen komen dat iedereen vrij kaarten mag selecteren uit het deck. Zodra je jouw kaarten gekozen hebt, worden deze mee in jouw stapel met kaarten geschud. Iedere kaart kan, net als snelheidskaarten, gespeeld worden tijdens een beurt.
Het spel bevat maar liefst 114 upgrades verdeeld over 11 verschillende soorten tune-ups, waaronder betere koeling, vierwielaandrijving, banden met extra veel grip, … kortom, alles wat je nodig hebt om een paar secondes sneller over de baan te scheuren dan jouw tegenstanders.
Als jouw vrienden de stress en adrenaline niet aankunnen, kan je het ook in je eentje tegen het bord opnemen door automatische piloten toe te voegen. Deze extra tegenstanders kunnen, wanneer gewenst, altijd aan een race deelnemen. Zelfs met maar twee spelers kunnen er dus meer wagens dan spelers over het circuit racen.
Ondanks de complexiteit waar racegames meestal mee kampen, weet HEAT alles zeer keurig en duidelijk over te brengen. Je kiest op voorhand hoe uitgebreid of eenvoudig je het spel wilt maken. Je kan iedere speler zijn eigen wagen laten pimpen met tal van upgrades en kiezen of het weer de racers parten speelt of niet. Om de speelduur in te korten of net wat te verlengen, kan je ook experimenteren met het aantal rondes en het aantal racers op de baan. De standaarduitgave van het spel bevat vier circuits en zes racewagens, maar is voorzien op een uitbreiding tot acht racers en extra raceparcoursen. Er circuleren onder de fans van het spel ook al tal van zelfgemaakte circuits waar je jouw racetalent mee kan bewijzen.
De spanning is in ieder geval te snijden tijdens deze nek-aan-nekrace waarbij je jouw wagen tot het uiterste drijft. Je voorsprong kan razendsnel slinken als je een bocht verkeerd inschat en tegen de vangrails knalt. Het spel is een ideale balans tussen strategie en geluk.
Voor de Game of the Year-award kwam HEAT niet als winnaar over de eindstreep, maar het spel ging wel naar huis met twee Golden Geek Awards.
Wat ooit voor Rufus begon als een wekelijkse afspraak met vrienden om boardgames te spelen, groeide al snel uit tot een uit de hand gelopen hobby. De eerste titels waren allemaal nog onschuldig: Machiavelli, Weerwolven, Saboteur… maar al snel kwamen er titels als Smallworld en Arkham Horror op tafel. Bij hem thuis is er ondertussen een hele verdieping aan games gewijd. Om zijn passie te delen met anderen begon hij spellen te reviewen voor de krant en verscheidene uitgevers. Voor area control, worker placement en survival games is hij altijd van de partij!
